Na Karolewie pod koniec XIX i na początku XX wieku prym wiodły trzy rodziny, zresztą ze sobą spokrewnione: rodzina Alojzego Balle, rodzina Eugeniusza Gundelacha i rodzina Wiznerów. Do nich należała większość gruntów karolewskich.
Eugeniusz Gundelach był zięciem Alojzego Balle, do którego w latach 1870 - 1890 należało dwie trzecie obecnego terenu dzisiejszego Karolewa. Syn starego Ballego był właścicielem ośmiu cegielni oraz fabryki jedwabnych chustek. To od niego Leo Plihal kupił teren, na którym wystawił swoją fabrykę trykotaży.
Adolf Gundelach, senior rodu, przybył do Polski z Saksonii i już wtedy dysponował znacznymi funduszami, m.in. ufunował główny ołtarz w kościele św. Boromeusza w Warszawie, gdzie początkowo mieszkał. Syn Eugeniusz zawarł ślub z Julią, córką Alojzego Ballego. Wkrótce żona otrzymała od ojca należną jej działkę na Karolewie. Jako, że Eugeniusz z zawodu był doskonale wykształconym ogrodnikiem, to w zgodzie z tym wybudował na tej działce szklarnie i inspekty, w których hodował głównie kwiaty. Już wcześniej przy Piotrkowskiej 47 Gundelach miał zakład ogrodniczy i kwiaciarnię, w której m.in. pracował i terminował młody bukieciarz Wojciech Salwa, znany ze swej artystycznej twórczości na łódzkim gruncie. Później drogi obu panów się rozeszły i stali się wręcz rywalami.
Na Karolewie Gundelach nie gardził żadnym zarobkiem. Oprócz bowiem ogrodnictwa prowadził także rakarnię, do której dostarczane były przez hyclów złapane bezpańskie lub padłe psy i inna padlina, a oprawianiem takich łupów zajmowali się okoliczni nastolatkowie, otrzymujący za urobek w postaci oczyszczonych skór i kości niewielki, ale liczący się w budżecie robotniczych rodzin, zarobek.
Ostatni, już po drugiej wojnie światowej, finansowy interes Gundelachów miał miejsce na początku lat 60., kiedy potomkowie rodu po odzyskaniu własności swoich gruntów, sprzedali je miastu za znaczną kwotę 1,5 mln zł pod budowę osiedla mieszkaniowego. Sobie pozostawili tylko działkę z domem przy obecnej ulicy Wileńskiej 12.
Wg: "Ucieczka przedmieścia" Łódź 1963
