Nobiles Sp. z o.o. Kujawska Fabryka Farb i Lakierów

Fabryka lakierów i farb pod firmą Towarzystwo "Nobiles" została założona przez inżyniera chemika Józefa Kochanowicza. Kapitał nie był jednak wystarczający, w związku z czym zawiązał spółkę, do której przystąpili jego ojciec Michał Kochanowicz i Mieczysław Sachnowski. Przesiębiorstwo powstało jako spółka komandytowa w roku 1897 z kapitałem 15.000 rubli. Zakład "Nobiles" mieścił się przy ul. Łęgskiej 23-25. Konkurencja na rynku europejskim była bardzo duża, co zmuszało do wytwarzania wyrobów w najlepszym gatunku. Produkował farby i lakiery najwyższej jakości, eksportowane do krajów zachodnich (np. lakiery samochodowe do Anglii), Wyroby zyskiwały coraz więcej nabywców zarówno w kraju, jak i za granicą. Dowodem tego był obrót, który w 1913 r. wynosił 100 tys. rubli, a wartość kapitału zakładowego w 1904 wynosiła 30 tys. rubli. Kochanowicz rozbudował fabrykę powoli, ale wytrwale; w 1914 r. jej wartość wzrosła do 75 tys. rubli.
W czasie I wojny światowej okupant wywiózł część maszyn i surowce (na sumę 2 tys. funtów szterlingów), co spowodowało unieruchomienie fabryki. Ale już w 1919 r., w trudnych warunkach, bez dostatecznego kapitału obrotowego zakład uruchomiono. Było to zasługą dyrektora Józefa Kochanowicza. W latach 1919 - 1923 zostały wybudowane domy mieszkalne dla robotników, magazyny, kotłownia, zainstalowano nową aparaturę, a obszar fabryki podwojono przez wykupienie sąsiadujących placów. W 1923 r. firma komandytowa przekształciła się w spółkę akcyjną. Pierwszy zarząd tej spółki stanowili: Józef Kochanowicz, Kwiryn Kochanowicz - brat Józefa, Mieczysław Sachnowski, Henryk Ossowiecki i Antoni Sachnowski (syn Mieczysława Sachnowskiego). Dzięki doskonałości wyrabianych przez fabrykę farb i lakierów, klientami firmy były liczne poważne zakłady przemysłowe. Mimo ustawicznej rozbudowy i wzrostu fabryki z trudem było zaspokajane zapotrzebowanie krajowe. W 1933 r. Józef Kochanowicz zrezygnował ze stanowiska dyrektora zarządzającego fabryki.
Po wybuchu II-giej Wojny światowej fabryka przeszła w ręce Niemców. W czasie okupacji stan techniczny urządzeń uległ znacznemu pogorszeniu. W tym czasie produkcja ograniczona została do wyrobów maskujących dla potrzeb wojska. Pod koniec wojny Niemcy wywieźli niemal wszystkie surowce, część urządzeń produkcyjnych i aparaturę pomiarową. Tylko część zagrabionego mienia udało się zrewindykować. Mimo tych trudności produkcję wznowiono już w marcu 1945 roku. Zatrudnienie wynosiło wówczas 48 pracowników. Fabrykę upaństwowiono w 1945 roku na mocy Ustawy o nacjonalizacji przemysłu i weszła w skład Zjednoczenia Polifarbu Przedsiębiorstwa Farb i Lakierów w Gliwicach. Józef Kochanowicz, były właściciel fabryki był w 1946 r. zatrudniony w Zjednoczeniu Przemysłu Farb i Lakierów w Gliwicach na stanowisku głównego inspektora technicznego, gdzie pracował do śmierci. W 1951 r. Firma uzyskała ona samodzielność i status Przedsiębiorstwa Państwowego o nazwie "Włocławska Fabryka Farb i Lakierów". Powojenna historia Nobilesu to w dużej mierze historia polskiej motoryzacji. Produkowano tutaj lakiery które były wykorzystywane do pokrywania karoserii produkowanych Syren i Warszaw, a także farby dla maszyn rolniczych, ciągników, wagonów, rowerów dla Jelcza, Cegielskiego, Sanoka.
W 1967 roku podjęta została decyzja o budowie nowego zakładu przy ul. Duninowskiej. Produkcję w nowej lokalizacji rozpoczęto w 1970 roku i trwa ona do dziś. Od roku 1993 Nobiles kontynuował działalność jako spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, w której udziały posiadali pracownicy. Pracownicze udziały zostały wykupione przez Akzo Nobel w 1996 roku i od tego momentu Nobiles Sp. z o.o. była osobą prawną posiadającą formę własności prywatnej ze stuprocentowym udziałem kapitału zagranicznego.
Od 2011 r. koncern AkzoNobel przenosi produkcję farb z Włocławka do Pilawy.

http://www.corvinus.republika.pl/kochanowicz/historia2.html