Fort polowy "Wola Klasztorna"

Zdając sobie sprawę z przestarzałości twierdzy, pomimo jej wielokrotnej modernizacji, Rosjanie oprócz pierścienia stałych fortów postanowili wybudować dodatkowy, zewnętrzny pierścień umocnień polowych. Wykonano w tym celu wiele umocnień, okopów, transzei, pasów z drutem kolczastym, ziemianek, lokalnych punktów umocnionych, stanowisk karabinów maszynowych i ziemnych bunkrów. Jednak szczególnie traktowano kierunek spodziewanego uderzenia wzdłuż linii kolejowej. To na tym kieunku licząc od cytadeli był umieszczony Fort Gorczakowa oraz najnowszy i największy Fort Wannowskiego, przez teren którego przebiegała linia kolejowa. Nic dziwnego że jednym z najmocniejszych punktów obrony pierścienia umocnień polowych uczyniono fort polowy w Woli Klasztornej. Strzegł on z jednej strony linii kolejowej z Radomia do Dęblina z drugiej strony drogi prowadzącej z Bąkowca poprzez Wolę Klasztorną do Zajezierza. Przedpolem fortu były podmokłe tereny starorzecza Wisły, przez które przebiega obecnie kanał Gniewoszowsko-Kozienicki, za którymi rozpościerała się Puszcza Kozienicka. To własnie w tym rejonie Mozolic, Słowików i Bąkowca toczyły się najcięższe walki jesienią 1914. Obronę wspomagała 14 rota aeronautyczna z dwoma balonami na uwięzi, wykonujaca rozpoznanie i kierująca ogień artylerii. Dzięki zdjęciom z jednego z balonów obserwacyjnych znamy jedyne na razie zdjęcie ukazujące fort polowy.