Kościół św. Tekli

Pierwsza wzmianka źródłowa o parafii pochodzi z 1410 r. Wykazy Świętopietrza z lat 1326–1374 nie wymieniają parafii Wolica, należy więc przyjąć, że powstała po 1374 r. Pierwotny Kościół był drewniany, w końcu XVII w. wzniesiono nowy, także drewniany, który spłonął w 1887 r. W latach 1887–1893 zbudowano obecny Kościół, murowany, staraniem okolicznych właścicieli ziemskich – Dembińskich z Gór, Deskurów z Sancygniowa oraz Mazaraki z Przedsławki. Świątynię konsekrował 7 września 1912 r. bp Augustyn Łosiński. Kościół jest jednonawowy, wzniesiony z kamienia pińczowskiego. W Świątyni znajdują się dwa odnowione w ostatnich latach ołtarze boczne. Po stronie północnej – ołtarz Matki Bożej Częstochowskiej z wizerunkiem Św. Izydora, patrona rolników, na zasuwie. W zwieńczeniu ołtarza uwagę zwracają figury Św. Anny i Św. Joachima oraz obraz Archanioła Gabriela. Po stronie południowej – ołtarz patronki kościoła, Św. Tekli, z obrazem Świętej Rodziny na zasuwie. W ołtarzu znajdują się rzeźby Św. Antoniego i Św. Franciszka z Asyżu. W odrestaurowanym ołtarzu głównym umieszczono wizerunek Chrystusa na krzyżu, a po obu stronach figury Świętych Piotra i Pawła. W 1982 r. dokonano konserwacji polichromii w kościele. W Świątyni znajduje się także zabytkowa ambona dekorowana postaciami czterech ewangelistów. Ponadto zachowały się epitafia poświęcone m.in. członkom rodziny Mazaraki herbu Newlin – Franciszkowi Wincentemu i jego żonie Eleonorze z Łagowskich. Kaplica cmentarna w Wolicy została zbudowana w 1986 r.