Ulica Poznańska

Tylko o tej porze roku takie ujęcie jest możliwe. We wrześniu 2010 r. obchodziłem dookoła i nijak nie dało się w sposób widoczny ogarnąć kaplicy.

do Wiesław Smyk: Racja, racja. Też robiłem wcześniej "podchody" do tego ujęcia, ale wykonane wtedy przeze mnie fotografie nadawały się raczej na portal o florze niż o architekturze. :)

1962+ (znaczek firmowy nowego typu na Wartburgu).

Cóż takiego kuriozalnego ? normalna widokówka z tamtych lat .

To jest Poznańska 33, koryguję.

Trzy drzewa w głębi na drugim brzegu po lewej, jak tak się dobrze przyjrzeć to chyba ocalały .

do Wiesław Smyk: A jakie to lata są?

do Pogański książę : Zdjęcie opisane dokładnie 24 sierpnia 1965 r.

Wrażenie totalnie plastikowe, niestety.

Słuchajcie, odpisuję obiekt od atrakcji turystycznej, bez przesady...

do WW: Przydałaby się na użytek FP jakaś ogólnie akceptowana wykładnia tego pojęcia, ale zdaję sobie sprawę z tego, że raczej trudno byłoby o to. Pozostaje tylko okazyjne sekowanie najbardziej jaskrawych przypadków nadużycia.

do WW: Nie ma problemu.

do blaggio.: Dla mnie to są wszystkie zabytki "pełną gębą", tj. kościoły, zamki, pałace do końca epoki klasycyzmu, a poza tym to już do dyskusji rzeczywiście.

do WW: No tak. To kwestia posiadania odpowiedniego wyczucia. Chociaż w takich kwestiach często decyduje uzus, a że w ostatnich czasach niemal wszystko za sprawą powszechnego dostępu do Internetu schodzi na psy, chyba w takich kwestiach nie należy oczekiwać zbyt wiele.

do WW: Dla jednych zabytki, dla drugich grupy skalne, dla jeszcze innych niezapomniane widoki. Ile ludzi tyle różnych zdań. Tylko kto ma rację?

do Petroniusz: I vice versa. Chyba raczej mimo wszystko z tego wynikłoby więcej zysku niż straty :)

do Petroniusz: "Pojęcie „atrakcje turystyczne” wprowadził do literatury fachowej Cohen w 1972 r. Od tego czasu powstało wiele definicji tego fenomenu. W lapidarny sposób ujmuje atrakcje Lundberg (1985) jako „cokolwiek, co zaciekawia turystów”; takie rozumienie atrakcji podobne jest do naszego pojmowania waloru krajoznawczego. W opisowy sposób określa atrakcję również Goodall (1990) jako „miejsce charakterystyczne, często unikalne, np. naturalne środowisko, zabytek historyczny, takie wydarzenia jak festiwale i imprezy sportowe”. Pojęcie „atrakcje turystyczne” jest zatem siłą rzeczy szerokie, obejmuje ono nie tylko elementy przyrody i kultury, ale np. poziom cen, postawy ludności miejscowej wobec turystów i turystyki, urządzenia turystyczne wraz z całą infrastrukturą techniczną (Podemski 2004). W podobny sposób określa atrakcje turystyczne Lew (1987), stwierdza on, że „atrakcje turystyczne obejmują wszystkie elementy, które skłaniają turystów do opuszczenia domu”, włączając w to zarówno krajobraz, interesujące formy transportu, miejsca zakwaterowania, restauracje, warunki do uprawiania różnych form aktywności, jak i związane z nimi przeżycia." (Cytat z "Metody badań atrakcji turystycznych", Kruczek Zygmunt).

do Petroniusz: Zrozumiałe, że podejście do tego jest rzeczą względną. W zasadzie najwłaściwiej byłoby zapytać twórców tej strony, co mieli na myśli wprowadzając takie kryterium i w jakim celu miało być ono używane.

Wolsztyn, ul. Poznańska - od strony Jeziora Wolsztyńskiego. Po lewej stronie wjazd na wolsztyński Rynek. Budynek na narożniku, z lewej strony to Rynek nr 2.

do adaar: Dopisane.

Trudno poznać to miejsce po przeprowadzonym remoncie. Wcześniejszy widok mostka: .

Stary napis pozostał już tylko na zdjęciu...