Obeliski bramne

Obeliski wzniesione zapewne jako element założenia rezydencjonalnego spolonizowanego Szkota Wilhelma Miera, szambelana Augusta III i kasztelana słońskiego. Założenie to powstało około 1742 roku na dawnych bastejowych obwarowaniach dworu obronnego, zbudowanego jeszcze w XVI wieku przez Wożuczyńskich na północnym stoku doliny rzeki Huczwy. Na fotografii sprzed 1914 roku obeliski stanowiły wysunięte pylony; zewnętrznej bramy, powiązane ćwierćkolistymi murami ze spoinowanej cegły z jej słupami, prowadzącej do odległego o około 150 metrów piętrowego budynku bramnego, poprzedzonego murowanym mostkiem nad fosą. Obie bramy łączył ponadto podwójny parkan ze sztachet i muru ujmujący drogę dojazdową. Barokowy charakter obelisków, mimo pewnego uproszczenia form, odbiegał od przyległych murów bramy, ogrodzeń i arkatur o eklektycznych formach, pochodzących zapewne z 2 połowy XIX wieku, czyli w okresie gdy Wożuczyn był własnością Wydżgów, pozostających właścicielami do 1945 roku. Ponadto zły stan obelisków, około 1914 roku, kontrastował z pozostałymi elementami otoczenia. W czasie obydwu wojen światowych zespół uległ całkowitemu zniszczeniu. Po nacjonalizacji, przez teren dawnego zespołu pałacowego, około 1970 roku poprowadzono drogę lokalną, równoległą do pierwotnego dojazdu, przecinającą dawne tarasy ogrodowe, pałac i teren po folwarku. Para obelisków usytuowana jest na wschodnim skraju pola, na łagodnym północnym skłonie doliny Huczwy, około 150 metrów na wschód od pozostałości założenia pałacowo-parkowego. Obeliski murowane, z cegły palonej na zaprawie wapiennej, otynkowane. Budowla na rzucie kwadratu, w formie smukłego ostrosłupa zakończonego czapką w formie płaskiej piramidki. Cokół zdwojony; część dolna nieco szersza, o zróżnicowanej ze względu na pochyłości terenu wysokości. Część górna o proporcjach sześcianu. Cokoły w partii dolnej gładkie, w górnej ze zdwojonymi płycinami w formie leżącego prostokąta. Na każdym boku zakończone prostym gzymsikiem. Płyta bazy obelisku o szerokości równej górnej partii cokołu, zakończona pochyłą półeczką. Boki obelisków z trapezoidalnymi płycinami, u podstawy i szczytu wyciętymi półkoliście ku górze. Za

http://panel.lfoz.lublin.pl/in...nazwa/wozuczyn-obeliski-bramne