Kiełbaśnicza 7

Murowana zabudowa pojawiła się w tej pierzei już w XIII w. Z tego czasu pochodzi cz. murów piwnic i parteru w pn. części k. nr 5. W okresie średniowiecza dom ten rozbudowano o część pd., a w pn. cz. posesji nr 6 powstał got. dom 3-kondygnacyjny. O średniow. pochodzeniu k. nr 2 świadczy zachowany tam w sieni ostrołuczny portal. Te got., początkowo jednotraktowe domy rozbudowywano o płytki trakt komunikacyjny od strony dziedzińca, a także sukcesywnie łączono je funkcjonalnie bocznymi skrzydłami oficynowymi z kamienicami zach. pierzei Rynku. Z ok. pot. XVI w. pochodzą renes. fasciowe opaski 2 okien parteru k. nr 6, natomiast znajdujące się na parterze tego domu 2 portale o motywie naprzemiennych kwadratowych i prostokątnych kwadr zapewne pochodzą z przebudowy dokonanej w 1602, kiedy także przykryto sklepieniami pomieszczenia piwniczne. Fasada k. u schyłku XVIII w. otrzymała 3-kondygnacyjny szczyt zwieńczony trójkątnym tympanonem, ujęty w spływy. Nieco później, być może wg proj. K. B. G. Geisslera, powstała klasycyzująca fasada 4-kondygnacyjnej k. nr 5. Dwie środk. osie wydzielono lizenami ozdobionymi stylizowanym motywem fascii. Około 1860 powstała fasada 4-kondygnacyjnej k. nr 2 o skromnym neorenes. detalu. W 1875 wg proj. A. Graua przebudowano k. nr 7. Dom został podwyższony o 5. kondygnację, a na osi fasady umieszczono 2-kondygnacyjny wykusz. W 1902 pierwotnie odrębne domy nr 3 i nr 4 zostały połączone i otrzymały 2 bliźniacze fasady szczytowe o dekoracji utrzymanej w charakterze barokizującej secesji.

Ostatnim akcentem w architekturze pierzei była realizacja w 1930 wg proj. H. Rumpa modernist. fasady k. nr 1a wchodzącej w skład kompleksu Miejskiej Kasy Oszczędności. W czasie prowadzonych ok. 1980 prac remontowych k. nr 6 oryginalne tynkowe obramienia okien pięter zastąpiono odlewami gipsowymi.

Obecnie partery k. mieszczą lokale handl. i usługowe, a na wyższych kondygnacjach znajdują się mieszkania i biura.

Wojciech Brzezowski