Cudowna studzienka

Podobno dawno temu wraz z wodą ze źródełka płynęły łzy Matki Boskiej przelane pod krzyżem Chrystusa. Jezus, kiedy wędrował po świecie, przemył wrzesińską wodą skaleczoną stopę, a ta natychmiast się zagoiła. Miał więc rozkazać, aby krynica stała się lekiem dla wszystkich. Wieść o uzdrawiającej wodzie dotarła w końcu do czarnego charakteru, którym okazał się Żyd ze Słupcy, z zawodu felczer. Postanowił przyczaić się przy źródełku, żeby nabrać wody i później ją sprzedawać jako leczniczą miksturę. Przy okazji przemył ślepe oczy swojego konia, który nagle odzyskał wzrok i ruszył w galopie. Żyd padł ofiarą chciwości i bezbożnictwa – po szalonej jeździe jego wóz roztrzaskał się, a on sam wpadł do studni, rozbijając głowę. Ludzie idący rano do pracy znaleźli go zanurzonego do połowy w wodzie, która po tej profanacji utraciła cudowną moc. Rzeźba Chrystusa i Samarytanki wykonana przez Jakuba Juszczyka w 1929 r.