Chata Kampinoska Zagroda Połcia

Trzecia zagroda, „Połcia”, nie przewidziana pierwotnie na cele ekspozycji, umiejscowiona jest oddzielnie, w strefie zaplecza usługowego projektowanego skansenu. Mimo że zlokalizowana została poza granicą właściwego terenu ekspozycji, zaaranżowana miała być na zagrodę tzw. biedniacką, odpowiadającą charakterem skromnej chałupie. Dom Tomasza Połcia przeniesiono z pobliskiej osady i posadowiono w tym miejscu w 1985 roku. Jako że decyzja o przeniesieniu domu podjęta została przed przystąpieniem do projektowania wstępnej koncepcji parku etnograficznego w Granicy, zlokalizowany on został tak, aby nie kolidować z przyszłym zagospodarowaniem skansenu, a jednocześnie móc pełnić rolę małego punktu gastronomicznego, zaplecza administracyjnego obsługi skansenu bądź punktu sprzedaży biletów, przewodników i folderów. Obecnie zabudowania zagrody stanowią:
- Dom mieszkalny, przeniesiony w 1985 roku z tej samej wsi (grunty zajęte przez skansen leżą po wschodniej stronie szosy Komorów-Granica, zabudowania właściwej wsi – po zachodniej). Chałupę tę wybudowano w 1911 roku z wykorzystaniem budulca większego domu, powstałego około roku 1880. W 1973 roku została ona wykupiona przez Kampinoski Park Narodowy i do momentu translokacji stała pusta. Jest konstrukcji zrębowej, o dachu naczółkowym krytym strzechą. Spośród obiektów skansenu wyróżnia się bielonym z zewnątrz zrębem.
- Obora, przeniesiona ze wsi Kampinos, konstrukcji mieszanej. Większość budynku wykonana jest techniką zrębową. Północna jego część zbudowana jest w konstrukcji słupowo-ryglowej, oszalowanej pionowo deskami, z wyjątkiem frontowej, zachodniej części, która pozostała otwarta (brak tam także środkowego słupa i rygla), umożliwiając wjazd do tak urządzonej wozowni. Dach obory jest dwuspadowy, kryty strzechą.
https://pl.wikipedia.org/wiki/Skansen_budownictwa_puszcza%C5%84skiego_w_Granicy