Kościół Chrystusa Zbawiciela

W 1567 r. powstała w Wydminach parafia ewangelicka, która obejmowała wsie: Cebulki, Czarnówka, Gawliki Wielkie, Mazuchówkę, Radzie, Siemionki, Sucholaski, Wężówkę i Wydminy oraz okoliczne majątki ziemskie.
W połowie XVI w. zbudowano kościół w Wydminach, który został spalony podczas pożaru wsi w 1572 roku, podobnie w 1656 w czasie najazdów i podpaleń przez Tatarów. Na dawnych fundamentach odbudowano kościół w roku 1701. Gruntownej renowacji i przebudowy dokonano w latach 1857-1867, gdzie pastorem był Beniamin Szczęsny. 
Kościół w Wydminach to jeden z najstarszych, bogaty w dzieła sztuki sakralnej kościół na Mazurach. Jest to kościół orientowany, jednonawowy, z wieżą od południowego zachodu, która pochodzi z 1654r. Kruchta pochodzi z 1773 roku. Przy bocznym wejściu znajdują się drzwi dębowe, dwuczęściowe, z rzeźbionym ornamentem roślinnym i literami "F.C. III" oraz datą "1700".
Ołtarz główny, dwukondygnacyjny, rzeźbiony w drzewie niepolichromowanym pochodzi z 1719 roku. Przedstawia w scenie głównej ukrzyżowanie oraz postacie Maryi i Jana, po bokach figury czterech Ewangelistów, a w górnej kondygnacji złożenie Chrystusa do grobu oraz figury św. Ap Piotra i Pawła.
W kościele znajduje się ambona sześcioboczna wsparta na figurze Anioła, a na balustradzie i bokach umieszczono figury Mojżesza, Jana Chrzciciela i Aniołów z symbolami Męki Pańskiej. Całości dano ornament kwiatowy.
Wewnątrz kościoła są trzy boczne przedsoborowe ołtarze z wizerunkiem: Matki Bożej, Pana Jezusa i Św. Antoniego. W kościele znajdowały się organy wykonane w 1791r. przez Nepperta. Ich kontuar w roku 1908 zbudował mistrz organów Nowak z Królewca. Uległy one jednak zniszczeniu w czasie I wojny światowej. Następne, istniejące do dzisiaj, budowano w 1920 r. wykonane były również przez Nowaka, a zostały wyremontowane w latach 1974-1975.
Wprowadzenie reformacji i sekularyzacja zakonu krzyżackiego były wydarzeniami o przełomowym znaczeniu w stosunkach kulturalnych. Za Albrechta Pruskiego w całych Prusach wprowadzono wyznanie ewangelickie. Gdy biskupi i kapłani przystawali do nowej wiary, przyjmowały ją również ich gminy bez istotnego sprzeciwu. W Wydminach początkowo wszystkie nabożeństwa odprawiano w języku polskim, który przyjął w całym regionie postać swoistego dialektu, później wprowadzono język niemiecki, chociaż od pastora wymagano, by znał język "mazurski", niezbędny do pracy duszpasterskiej. Kościół po II wojnie światowej został przekazany ludności katolickiej, przy którym utworzono placówkę duszpasterską. Dekretem z dnia 3 września 1948 roku proboszczem w Wydminach zostaje Ksiądz Bolesław Winkiel. Parafia Chrystusa Zbawiciela została kanonicznie erygowana dekretem z dnia 20 kwietnia 1962 roku przez Księdza Biskupa Tomasza Wilczyńskiego, Biskupa Olsztyńskiego.
Za:

http://www.wydminy.diecezja.elk.pl/