Odlewnia

Zbudowana w 1839 r., rozbudowana w XIX i XX w. Murowana z cegły, otynkowana, o cechach klasycystycznych, zwrócona frontem ku północy. Pierwotnie budowla wzniesiona na rzucie zbliżonym do krzyża, z wieżą gichtową nadbudowaną przy skrzyżowaniu ramion nad częścią północną. Powiększona w poł. XIX w. o prostokątną przybudówkę związaną z południowo-wschodnim narożnikiem. Na przełomie XIX/XX w. dobudowano kolejne przybudówki. Wewnątrz otwarte wiązanie dachowe. Pośrodku hali głównej zmodernizowany piec, przylegający od wschodu do wieży gichtowej. W przejściu ze skrzydła północnego pod wieżą gichtową żeliwna kanelowana kolumna. Na zewnątrz podziały ramowe z płytkimi ślepymi arkadami zamkniętymi półkoliście. Zakończenia ramion trójosiowe, z oknami zamkniętymi półkoliście oraz półkolistymi okienkami w półszczytach. Wieża o trzech kondygnacjach, w niej okna w drugiej kondygnacji zamknięte półkoliście, w górnej prostokątne, w krótszych bokach parzyste, w dłuższych potrójne. Gzyms koronujący wydatny, profilowany. Dachy naczółkowe, kryte dachówką. Zachowany częściowo ozdobny detal żeliwny w obramowaniach drzwi i okien, w wejściach stare drzwi klepkowe.
Źródło: Katalog zabytków sztuki w Polsce tom VII województwo opolskie zeszyt 11 miasto Opole i powiat opolski.