Zajazd

Dawny Zajazd w Miedznie zbudowany został w 2 połowie XVIII wieku, prawdopodobnie przez ówczesnego dziedzica osady Michała Butlera. Według tradycji w budznku mieścił się zajazd dla odwiedzających miasto kupców i rzemieślników. Przypuszczalnie że w części pomieszczeń mieścił się magistrat. Zajazd swoją funkcję pełnił jeszcze do końca XIX wieku kiedy to został odsprzedany gminie przez ówczesną właścicielkę Hrabinę Ostrowską z przeznaczeniem na funkcje publiczne w tym szkołę.
Na początku XX w. budynek nabył Związek Katolicki Parafii Miedzna - parafia rzymskokatolicka której w tamtym czasie proboszczem był kan. Teofil Rybka. Ks. Rybka jako inicjator wielu przedsięwzięć służących mieszkańcom Miedzny, parafii i gminy utworzył w nim Dom Parafialny i bibliotekę wraz z dalej funkcjonującą dalej w części szkołą. Obiekt funkcjonował tak do ok. 1960 roku kiedy to po przeniesieniu szkoły do innego budynku w części pomieszczeń byłego zajazdu umieszczono sklepy a jedno z nich przeznaczono na salę katechetyczną. Od połowy lat 80-tych XX wieku budynek nie był użytkowany od tego czasu stanem technicznym Zajazdu z roku na rok pogarszał się co na przestrzeni lat doprowadziło obiekt do stanu ruiny.

Stan taki trwał do 2006r kiedy to z inicjatywy ks. Władysława Kopyścia rozpoczęły się prace przygotowawcze do remontu i odbudowy. Sporządzona została dokumentacja projektowa przygotowana przez Architektoniczną Pracownię Projektową z Węgrowa (projekt : arch Renata Jaszczur-Dębiec, arch Rafał Miałkowski, arch Łukasz Pajka). Następnie nowy probosz parafii ks Andrzej Oleszczuk po uzyskaniu pozwolenia na budowę rozpoczął starania o pozyskanie dofinansowania na inwestycję.
W Roku 2010 rozpoczęto remont z odbudową którą prowadziła firma ROSART z Warszawy Pana Lucjana Rosy. Inwestycję zakończono i oddano budynek do użytkowania w 2012 r. Od tego momentu dawny Zajazd ponownie służy mieszkańcom miejscowości, gminy i prafii.
Analiza układu funkcjonalnego, elewacji jak i stanu technicznego przeprowadzona na etapie na etapie inwentaryzacji konserwatorskiej pozwala przypuszczać że wnęki wschodnie i zachodnie na elewcji to łukowe arkady podcieni wsparte na masywnych ceglanych filarach. Odpowiadało by to schematowi karczmowemu : układ szerokofrontowy, symetryczny z sienią przelotową (dwustronne wejście z południa i północy), izbami i alkierzami po bokach. Z kolei przerwanie gzymsu na elewacji południowej może wskazywać na istnienie charakterystycznej dla układu karczmowego dobudówki, tzw. stanu będącym dostawianym z tyłu na osi szerokiej sieni przejazdowej pomieszczeniem dla koni i na wozy.

Źródło:

http://www.zajazd-miedzna.pl/historia