Krzyż

Koniec wojny, rok 1945. Rosjanie zajmują Śląsk. Napadają na wioski, w których przebywały głównie kobiety, dzieci, starsi i niepełnosprawni. Rosjanie potrzebowali ludzi do rozbiórki starej fabryki w okolicy Poręby. Zabierali więc starszych, schorowanych mężczyzn i kazali im iść za Górę Świętej Anny. Wielu starszych ludzi z Zakrzowa Turawskiego, między innymi mój pradziadek Feliks Pludra, zostało zaciągniętych do tej pracy

Praca w niewoli polegała na rozbiórce maszyn ze starej fabryki niemieckiej, które potem miały być przewiezione do Rosji. Rosjanie bardzo źle traktowali swych podwładnych. Panował tam głód, niewolnicy dostawali małe ilości jedzenia. Była zima, a spano w nieogrzewanych pomieszczeniach. Wiele osób potrzebowało pomocy lekarskiej, która nie była im dana. Nie było bieżącej wody, rozwijały się bakterie, wszy itp. Bili ich, karali cieleśnie. Wielu próbowało ucieczki, jeśli komuś się udało, był wolny, a jeśli nie, już nie wracał. Panowały tam nieludzkie warunki.

W 1964 roku w geście podziękowania za szczęśliwy powrót do domu postawił w ogródku Krzyż. Figury zostały zakupione i poświęcone w Częstochowie. Krzyż do dziś stoi w ogródku mojej babci i przypomina mieszkańcom Zakrzowa Turawskiego o przeszłości. Aneta Adamiec