Kościół Najświętszej Marii Panny Wniebowziętej

Historia. Kościół p.w. Wniebowzięcia NMP z 1714 r. Zbudowany z fundacji Mikołaja Swinarskiego starosty liwskiego. Restaurowany (przez Antoniego Gajewskiego starostę kościańskiego) w 1750, 1776 i 1880 r. (kosztem rodziny Chłapowskich), w latach 1947 – 48 i 1998 – 2002. Obecnie sanktuarium Maryjne.
Budowa i wyposażenie. Kościół drewniany, jednonawowy konstrukcji zrębowej. Orientowany. Mniejsze prezbiterium od nawy, zamknięte trójbocznie z boczną zakrystią. Wieża kwadratowa z kruchtą w przyziemiu osadzona na nawie. Zwieńczona barokowymi hełmem blaszanym z latarnią. Dach dwukalenicowy, kryty gontem z sześcioboczną wieżyczką na sygnaturkę. Zwieńczoną blaszanym hełmem z latarnią. Wewnątrz strop w nawie płaski z fasetą, a w prezbiterium pozorne sklepienie kolebkowe. Resztki polichromii (odkrytej w 2001 r.) w prezbiterium. Chór muzyczny wsparty na dwóch słupach i z wybrzuszonym parapetem w części środkowej. Prospekt organowy z k. XVIII w. Ołtarz główny rokokowy z rzeźbami i cudownym obrazem MB z Dzieciątkiem z ok. 1780 r. Barokowe ołtarze boczne: dwa z 1 poł. XVIII w. i dwa z ok. 1754 r. Rokokowe: ambona, chrzcielnica o kształcie anioła podtrzymującego misę, konfesjonały i dwie ławki z XVIII w. W kruchcie tablica upamiętniająca Teofilę Chłapowską, założycielkę w 1907 r. pierwszego w Wielkopolsce koła włościanek. Drewniana dzwonnica konstrukcji słupowej z poł. XIX w. Typu krosnowego, zwieńczona dachem dwuspadowym. Za:

http://www.kosciolydrewniane.pl/pages/drewniane/zegocin.html