Biblioteka łańcuchowa

Biblioteka we wnętrzu kościoła Narodzenia NMP powstała w XV w. Pierwsze woluminy przekazali do kościoła joannici w połowie XV w. W połowie XVI w. bibliotekę, zwaną łańcuchową (przechowywane w niej książki przymocowywano do pulpitów łańcuchami), przeniesiono do przestronnego pomieszczenia w dużej wieży kościelnej. W czasie wizytacji z lat 1664-1665 stwierdzono istnienie 14 woluminów. Znalazły się wśród nich dzieła Seneki, Tukidydesa, Arystotelesa i Pliniusza. Przez lata zbiory biblioteki stopniowo się powiększały. Znajdowały się tu pisma ojców Kościoła, dzieła z zakresu historii, geografii, medycyny, przyrody. W czasie renowacji Kościoła Mariackiego w 1914 r. złożono bezcenne księgi w stosy, te następnie w szafach w zakrystii. Pulpity zostały wyniesione. Kolejne zabytki stopniowo przepadały.
Członkowie Towarzystwa Miłośników Ziemi Złotoryjskiej postanowili odtworzyć niezwykłą bibliotekę. W latach 1995-1996 powstała w Kościele Mariackim rekonstrukcja, w której na łańcuchu znajdują się zszywki czasopism z lat 50. i 60. XX w. Ich okładki świetnie udają jednak wiekowe starocie. (oprac. w oparciu o

http://www.polskaniezwykla.pl/attraction/3584.id

)