Pensjonat Złoty Jar

W 1882 r. mieszkańcy założyli Towarzystwo Upiększania Złotego Stoku (Reichensteiner Verschönerungsverein) stawiając za jego głowny cel udostępnienie doliny Złoty Jar turystom.
Dwa lata później - w 1884 r. Towarzystwo zbudowało leśną gospodę "Schlackenthal Halle".
W 1885 r. obiekt posiadał 10 stołow i 90 krzeseł, ale już pięć lat później 248 krzeseł i 26 stołów co było efektem uruchomienia w 1900 r. połączenia kolejowego z Kamieńcem Ząbkowickim (3 pociągi dziennie).
Turystów ciągle przybywało, a restauracja była zbyt mała na ich potrzeby. Na posiedzeniu Rady Miasta 30 czerwca 1913 r. dr Wilde zaproponował budowę nowej restauracji. Znany ślaski architekt Ludwig Schneider wykonał projekt budynku.
Prace nad projektem i budową przerywa wybuchająca w 1914 r. I Wojna Światowa.
W 1924 temat budowy nowej restauracji ponownie wrócił do Rady Miasta. Wiosną 1925 r. rozpoczęto budowę wg starego projektu Alfreda Schneidera. Przy budowie pracują również rzemieślnicy z Bilej Vody. Pod koniec roku budowę ukończono, a do wiosny 1925 roku wykończono wnętrza obiektu. Pierwszym gospodarzem restauracji został Otto Kürzel. Oficjalne otwarcie miało miejsce 19 maja 1926 r.

Po II Wojnie Światowej, Złoty Jar stracił znaczenie turystyczne.
W roku 1959 uruchomiono wydobycie kamienia i do 1991 r w miejscu Orlej Skały powstało ogromne wyrobisko po kamieniołomie, które dziś zajmuje Leśny Park Przygody.
Restauracja po wojnie nie miała właściciela i była szabrowana z wyposażenia. Dopiero w 1960 r. restaurację przejęły Zakłady Górniczo-Chemiczne w Złotym Stoku, organizowano w nim kolonie między innymi dla dzieci pracowników Stoczni Gdańskiej.
W tym czasie dobudowano do budynku stołówkę oraz zbudowano domki kempingowe przed budynkiem. Te inwestycje nie przetrwały do dziś - musiały zostać rozebrane w ostatnich latach.
Oszklono także werandę i przeprowadzono szereg drobnych prac remontowych. Sporą inwestycją było także ujarzmienie Złotego Potoku w najbliższym otoczeniu obiektu w podziemne betonowe koryto.
W 1996 r. obiekt trafił w ręce prywatne. W czasie remontu wymieniono instalacje, wykonano nowe węzły sanitarne oraz odnowiono wnętrze budynku.
Po gruntownym remoncie, Złoty Jar uzyskał kategorię pensjonatu.