Kościół św. Marcina

Historia.
Kościół p.w. Świętego Marcina z 1664 r. W latach 1885 – 91 przeniesiony z Padwi Narodowej (powiat mielecki). Remontowany w 1910 i 1965 r. Wieża pochodzi z 1996 r.

Budowa i wyposażenie.
Kościół drewniany, jednonawowy konstrukcji zrębowej. Orientowany, zbudowany z drewna modrzewiowego. Prezbiterium mniejsze od nawy, zamknięte trójbocznie z boczną zakrystią. Kruchta z boku nawy. Wieża od frontu, konstrukcji słupowej z izbicą i z kruchtą w przyziemiu. Zwieńczoną hełmem blaszanym, cebulastym z latarnią. Dach dwukalenicowy, kryty blachą z czworoboczną wieżyczką na sygnaturkę. Zwieńczoną hełmem ostrosłupowym z latarnią. Wewnątrz stropy płaskie. Chór muzyczny wsparty na słupach, o prostej linii parapetu z prospektem organowym z instrumentem z 1900 r., autorstwa Bronisława Markiewicza. Belka tęczowa z krucyfiksem barokowym z k. XVII w. Polichromia secesyjna, figuralno – ornamentalna z 1910 r., autorstwa Stanisława Gucwy. Ołtarz główny barokowy z poł. XVIII w. Jeden ołtarz boczny rokokowy z 2 poł. XVIII w., drugi w stylu neogotyckim z 2 poł. XIX w. Chrzcielnica barokowa z 1709 r. Ciekawy obraz przedstawiający Świętego Bogumiła z dzikiem. Dzwonnica murowana, parawanowa z XIX w., w ogrodzeniu kościoła. Jeden dzwon z 1701 r. i dwa z 1929 r.

Źródło:

http://www.kosciolydrewniane.pl/