Centrum Konferencyjno-Wypoczynkowe Pałac Łochów

Zespół pałacowo - parkowy na południowych obrzeżach miasta nieopodal rzeki Liwiec powstały przy dawnym pałacu wzniesionym w I połowie XIX wieku i rozbudowany w latach 1852-1854. Po wojnie majątek został przejęty przez państwo a jego użytkowanie doprowadził do zdewastowania i rozebrania części budynków.
Obecny kompleks został odbudowany i odrestaurowany w latach 2005-2008 po nazwą Centrum Konferencyjno - Wypoczynkowe Pałac Łochów. W jego skład wchodzą: Pałac, Kuchnia Pałacowa, Wozownia i Stajnia, Oficyna, Drewutnia oraz: Kamienna Grota, Galeria Leny Grochowskiej, zabytkowy drewniany kościół z I połowy XX w. pod wezwaniem Miłosierdzia Bożego, staw i 13 hektarów terenów zielonych z dostępem do rzeki Liwiec.

Historia

Pałac został wybudowany w III ćwierci XIX wieku najprawdopodobniej według projektu Bolesława Pawła Podczaszyńskiego. W dwudziestoleciu międzywojennym pałac należał do Eryka Kurnatowskiego. Pod koniec II Wojny Światowej pałac został przejęty przez Armię Czerwoną i wykorzystany na szpital polowy. Przyczyniło się to do silnej dewsatcji zabytku. W latach 90 tych XX wieku pałac był częściowo opuszczono a częściowo ulokowano w nim mieszkania prywatne. Obecnie mieści się w nim ośrodek szkoleniowo- rekreacyjny.
Opis

Pałac murowany z cegły i otynkowany, posadowiony na planie prostokąta, o regularnej bryle, parterowy, z dwoma skrajnymi, piętrowymi, obustronnymi ryzalitami wieńczonymi trójkątnymi szczytami. Do boku prawego ryzalitu dostawiono piętrową, prostokątną przybudówkę. Na 7 osiowej elewacji frontowej umieszczono centralnie 3 osiowy lekko podwyższony ryzalit wieńczony trójkątnym szczytem z trzema zamkniętymi półkoliście otworami okiennymi. Analogicznie skomponowane otwory okienne umieszczono w ścianach szczytowych ryzalitów bocznych. Ryzalit został poprzedzony dwukolumnowym, żeliwnym portykiem krytym dwuspadowym daszkiem. Na elewacji ogrodowej umieszczono na osi sześciokolumnowy, żeliwny portyk. Wszystkie kolumny posadowione zostały na ośmiobocznych bazach z sygnaturą „Blizyn”. Mieszkalne poddasza zostały przekryte dachami dwuspadowymi połaciach pobitych blachą i wtórną papą. Układ wnętrz dwutraktowy, przekształcony z sienią na osi. Całość skomponowana w duchu neorenesansu.
Park

Pozostałości po parku krajobrazowym założonym na przełomie wieków XVIII i XIX.
Inne

W pobliżu pałacu umieszczono dwie oficyny, murowane z cegły i otynkowane.
Oficyna, nr rej.: 408 z 11.06.1992.

http://www.polskiezabytki.pl/m/obiekt/3478/Lochow/