Polska

... nazwa oznaczająca kierunek Bożęcina, dzisiaj Bodzentyna. Jej przebieg wyznaczał strumień, zwany wówczas Solnicą. Przy ...

Zamek wybudował w XIV w. biskup krakowski Florian z Mokrska. Obiekt - wzniesiony na wysokiej skarpie nad rzeką Psarką - stał się wówczas główną siedzibą biskupów krakowskich na ziemi świętokrzyskiej. W następnych latach zamek poddawano licznym przebudowom/rozbudowom. Ostatnia znacząca przebudowa zamku miała miejsce w latach 1657-1691, kiedy to uzyskał formę barokową, o planie w kształcie zbliżonym do podkowy. Ostatnie inwestycje na zamku przeprowadzono w 2 poł. XVIII w. i już wówczas znaczenie...

Dworek, należący do kustodii, zbudowano w obecnej formie w połowie XIX wieku. Klasycystyczny, murowany (z kamienia i cegły), otynkowany, parterowy, na nieregularnym planie z przybudówką od zachodu i mieszkalnym poddaszem. Dworek należy do nielicznych w mieście, nie mających podpiwniczenia. Od frontu ganek z czterokolumnowym, trójkątnym przyczółkiem. Elewacja frontowa 9-osiowa, podkreślona gankiem z tarasem, ograniczonym żeliwną balustradą. Okna ościeżnicowane, podwójne, z lufcikiem obramione....

Budowlą, która dominuje w panoramie Bodzentyna jest dawny kościół kolegiacki, p.w. Wniebowzięcia NMP. Został ...

Kościół św. Ducha był trzecią z kolei świątynią Bodzentyna (po farze i kościele św. Krzyża, ufundowanym przez biskupa Radlicę), ...

Wykus niejednokrotnie stanowił bazę polskich partyzantów. Podczas powstania styczniowego stacjonowali tu powstańcy dowodzeni przez Mariana Langiewicza. W trakcie II wojny światowej znajdowały się tu obozy żołnierzy polskiego podziemia, najpierw pod dowództwem mjr Henryka Dobrzańskiego "Hubala", później Zgrupowania Partyzanckie AK "Ponury" – por. cc. Jana Piwnika "Ponurego". 15 września 1957 r. w miejscu dawnego obozu odsłonięto kapliczkę z obrazem Matki Boskiej Bolesnej, upamiętniającą...

Pozostałość budynku przy Bodzentyńskiej 9 to relikt kieleckiej zabudowy z początków XIX wieku - tak budowano tuż po wielkim pożarze, który zniszczył większość miasta. Do lat 80. XX wieku budynek był ponad dwukrotnie dłuższy; po rozbiórce pozostawiono tylko jego wschodnią część, z ciekawymi ceglanymi sklepieniami wewnątrz. W latach 90. funkcjonował tu jeden z pierwszych kieleckich pubów - "Karczma".