Dziwne przypisanie.

To chyba powinno być targowisko przy Targowej. Zaznaczyłam kościół w oddali dla lepszej orientacji. Może chodziło o to, że w miejscu widocznego budynku jest MDK.

Przypisałem do Brzeźnickiej i oznaczyłem Żeromskiego 13.

Na odwrocie opis: "Wydawnictwo Dziennika Narodowego, Radomsk, Starożytny kościółek św. Stanisława w Radomsku", datowanie więc przypuszczalnie lata 30. XX w.

Ok.

Ale fajne! Aż słychać to skrzypienie poręczy. To Jelcz M11 czy PR110?

Zdaje się Jelcz PR 110. Ale i tak, wszyscy nazywali je (powszechnie) Berlietami. Oczywiście nie w bazach ZKM-ów i ‘’fachowo’’. Jak pamiętam w bazach naprawczych to była ‘’zmora’’. Brak odpowiedniego przygotowania technologicznego i dróg. Za miękkie zawieszenie, zbyt ciasne zakręty itp. Jednak ‘’zwykły’’ człowiek cieszył się z ‘’powiewu nowego’’.

I zapełnienie pasażerami a'la śledzie w beczce o którym się francuskim inżynierom nie marzyło.

W mniejszych miastach nie były aż tak ‘’obłożone’’. Fakt, autobusy francuskie pasowały w naszych warunkach tak, jak kabriolety na Syberii. Nie ten klimat, stan dróg, ogrzewanie, zawieszenie itp. itd. Największym problemem były jednak naprawy bieżące i konserwacja. Stan baz naprawczych, większe gabaryty pojazdu, nieprzystosowane kanały, brak właściwego oprzyrządowania warsztatów. Inna – nowa, technologia i brak uprzedniego przeszkolenia pracowników. ‘’Zwyczajni ludzie’’ cieszyli się jednak ogromnie, widząc te nowoczesne pojazdy na ulicach swoich miast. W sumie. Zakup licencji fiatowskich czy Berlieta wymusił niejako, zmianę punktu widzenia. Wymusił wprowadzenie nowych technologii w transporcie indywidualnym i zbiorowym. Chciałoby się, aby i obecnie myślano podobnie o rozwoju wielu dziedzin gospodarki.

Lata minęły zanim PR-ki dotarły do mniejszych miast o ile w ogóle. Żywiec na przykład stał Autosanami, dopiero w 1992 wymienionymi na używane i wyremontowane DAFy.