Orlica (1084 m n.p.m.)

Orlica (niem. Hohe Menze lub Hohe Mense, czes. Vrchmezí, 1084 m n.p.m.) – najwyższy szczyt polskiej części Gór Orlickich i Sudetów Środkowych. Leży na europejskim dziale wodnym pomiędzy zlewiskami Morza Bałtyckiego i Morza Północnego. Szczyt graniczny.

Dawniej nazywana była Międzywierchem, co przypomina nazwę czeską ale co innego znaczy. Międzywierch, to po czesku Mezivrch, natomiast czeski Vrchmezí, to po polsku Wierch Graniczny, Wierch Miedzowy.

Orlica zbudowana jest z łupków łyszczykowych z wkładkami wapieni krystalicznych należących do metamorfiku bystrzycko-orlickiego.

Przed 1945 na Orlicy znajdował się uczęszczany punkt widokowy z rozległą panoramą na czeską stronę Gór Orlickich, pod szczytem stało całoroczne schronisko i wieża widokowa. Schronisko to było zbudowane i prowadzone przez Heinricha Rübartscha (1852–1930), który był pionierem turystyki górskiej i narciarstwa w Sudetach i zostawił pierwsze ślady nart w Górach Orlickich. W 1946 schronisko spłonęło w niewyjaśnionych okolicznościach, obecnie zostały po nim jedynie nikłe ślady podmurowań.

Najbliższa miejscowość: Zieleniec.

Orlica należy do Korony Gór Polski i do Korony Sudetów Polskich.

Info za [

http://pl.wikipedia.org/wiki/Orlica_%28g%C3%B3ra%29

Wikipedia]