Nigdy nie widziałem kwadratowych kul. W związku z tym one, te ślady nie wyglądają jak oryginalne przestrzeliny.

Blacha z cortenu i laser i cała tajemnica

Na tej stronce to kogoś poniosło: „Nieregularna pepitka przebić symbolizuje ślady pocisków, które przeszywały ciała mordowanej tu ludności cywilnej podczas II wojny światowej”. No i z pinezką nie trafili o jakieś 9 km :)

Tomaszu - napisałem, że wyglądają jak prawdziwe a nie , że są....

Rozumiem, czepiam się formy tego budynku, który jest byle jaki, szary i pseudonowoczesny. Toporność to jego wada. Nawet nie wykorzystali odpowiednio tej stali kortenowskiej, która dawała nadzieję na ciekawy rezultat.

Brzydka architektura (jestem wielbicielem modernizmu, zwłaszcza z lat 30.), wygląda jak nieudany, toporny sklep spożywczy z czasów Gomułki. Słaba architektura nie odpowiada powadze miejsca pamięci narodowej. Za dużo brzydkiej szarości. Poza tym bardzo inwazyjna architektura w miejscu lasu, samego w sobie wartościowego. Wzorem współczesnych trendów Europy Zachodniej budynek powinien być cały pokryty lustrem.

Jeżeli dobrze widzę, to powoli zarasta

Można podnosić wiele zarzutów wobec tego budynku i jego twórców. Można było blachy przed zamontowaniem wywieźć na poligon i puścić w nie kilka serii. Można było odbudować kilka schronów amunicyjnych i tam urządzić ekspozycję, choć nie wiem, czy ich architektura miała coś wspólnego z modernizmem oprócz czasu budowy. Jedno jest pewne – poprzedni budynek Muzeum był iście szkaradny i pokraczny, z białej cegły cementowej godnej śmietnika albo garażu i dobrze, że zniknął. A z tym lustrem w lesie to chyba żartujesz. Łosie mogłyby dostać szoku :)

Nie, budynek jest odseparowany od możliwości zarastania przez sporą ilość betonu.

Podobnie jak nowy dworzec kolejowy Warszawa Zachodnia, który jest budynkiem pretensjonalnym, brzydkim, mało funkcjonalnym i strasznie szarym. Jest też pozbawiony detalu architektonicznego i jakichkolwiek proporcji.

Przyznam, że nie byłem jeszcze na zwiedzaniu ukończonej inwestycji, ale przejeżdżając to żadnego budynku tam nie widzę, jedynie hale peronowe. Poprzednia buda była kompromitacją, ale cały dworzec - czytaj infrastruktura pasażerska - chyba i tak jest w podziemiu. A muszla wejściowa wpisuje sie w zmiksowany klimat dworca Ochota/Powiśle i wejść do metra :)

Mój opis dotyczy tej hali peronowej i to pełnej błędów w funkcjonalności, ale także przeszklonego budynku z napisem i tej kiczowatej muszli.

Wewnątrz budynku są patia na których jest zieleń i rosną drzewa oraz jest zielony dach. Mi osobiście budynek się podoba, m.in. ta surowość budynku.

Syn jednej z prowadzonych kobiet na zdjęciu złożył pozew przeciwko Onetowi, który artykuł o romansach Polek z Niemcami w czasie wojny zilustrował tym właśnie zdjęciem , .

W opisie błędy, brak wielkiej litery i kropki, błędna data: 1939, NAC podał datę: 1940.

20 - 21 czerwca 1940, Jedna z kobiet to Janina Skalska