Wieś położona przy linii kolejowej do Zbąszynia. Zwana pierwotnie Bylęcino, była gniazdem rodziny Bylęckich herbu Leszczyc. Wymieniono ją po raz pierwszy w 1409 r. jako Bilanczino, własność Jadwigi Głowaczowej, wdowy po Janie Głowaczu ze Zbąszynia. Od XVIII w. była własnością niemieckiej rodziny von Wentzel.
Najważniejszy obiekt we wsi to pałac,
Pałac wznosi się na skraju rozległego parku krajobrazowego (15,2 ha) założonego w 1846 r., z cennymi i rzadkimi gatunkami drzew, a także drzewami pomnikowymi, m.in. bukiem pospolitym o obw. 430 cm (przy boisku szkolnym przed pałacem) oraz jesionem 350 cm, na wys. 4 m rozwidlającym się na trzy konary. Na szczególne wyróżnienie zasługuje dąb szypułkowy o obw. 780 cm, rozwidlający się na wys. 2 m na dwa konary, rosnący
w płd.-zach. narożniku parku, obok boiska KS "Orzeł".
Przy brukowanej drodze do Karnej, 2 km na południe od wsi wśród błotnistych łąk nad Szarką zachowały się pozostałości dwuczłonowego grodziska pierścieniowatego o średnicy wewn. ok. 100 m. z fosą. Jest to miejsce grodu datowanego na IX-poł. XIII w., a w średniowieczu zwane było Roczków Ostrów. W 1925 r. znaleziono tu skarb monet srebrnych z XI w.
więcej
