Prev
Ostatnie komentarze
|
|
Potok Bładnica |
|
paulus60 (2017-04-09 15:11:49)
Dziękuję za szybką reakcję. Chodziło o przypisanie do Skoczowa.
|
|
vstrone (2017-04-09 17:17:32)
Bładnica to rzeka czy potok?
|
|
paulus60 (2017-04-09 18:14:23)
Z dostępnych opisów wynika, że potok. Potok, to rzeczka, rzeczka to mała rzeka.... :) Lewobrzeżny dopływ Wisły. Rozumiem, że chodzi Ci o zmianę głównego przypisania z rzeki na potok. :)
|
|
vstrone (2017-04-09 18:45:15)
Wg mnie Bładnica to potok. Problem pojawia się jednak z określeniem wszystkich tego typu obiektów na tej stronie, gdyż tutaj wszystkie potoki i pomniejsze kanały figurują jako rzeki.
|
|
paulus60 (2017-04-09 18:54:35)
Może i dobrze, że tak jest. To ostatecznie upraszcza sprawę. Wyjątkiem powinny być młynówki, jako sztuczne cieki o określonym przeznaczeniu. Kanały w tym zestawieniu pomijam, choć to też sztuczne twory w wodnej infrastrukturze.
|
|
blaggio. (2017-04-09 19:16:55)
Każda rzeka najpierw jest strumieniem, czy potokiem, i trudno byłoby rozsądzić, gdzie kończy się taki strumień, a zaczyna rzeka, stąd to umowne uproszczenie :)
|
|
vstrone (2017-04-09 19:26:58)
Akceptuję takie wytłumaczenia!
|
|
paulus60 (2026-05-02 22:42:27)
Przypadkiem trafiłem. Ktoś mi tu mocno namieszał z przypisaniami i opisem. Zdjęcie było wykonane w Skoczowie w ciągu ulicy Ustrońskiej, a nie w Ustroniu.
|
|
|
Cieszyn al. Łyska Jana |
|
palo (2012-05-09 20:12:19)
Hmm, ta gospoda to przy Schodowej tak? A czy u Gorola nie było czasem tu ---> ? |
|
stoik (2012-05-10 16:58:36)
...mało znany widok ; ) porównanie można by zrobić.
|
|
stoik (2012-05-10 17:00:58)
prawdopodobnie jest to ten sam budynek, bo innego tam nie było. a to nie jest Schodowa tylko wylot Młyńskiej Bramy ; )
|
|
palo (2012-05-10 21:08:40)
Pasi, napis widoczny również tu
Na tej widokówce trochę przypomina Łyska 9 ale to faktycznie Łyska 5. Ale się fasada zmieniła, a może to w ogóle nowy budynek? |
|
czesil (2012-05-11 13:42:09)
Z zewnątrz trudno ocenić, ale w środku może być coś, czego tam nie powinno być. Np kuta poręcz klatki schodowej itp.
|
|
Dana (2026-05-02 09:48:00)
Wcześniej dodano Powyższy skan jest większy, ale ze znaczkiem, więc może zostawić oba? |
|
Dana (2026-05-02 09:49:23)
Czy to ostateczna lokalizacja?
|
|
a%3A3%3A%7Bs%3A1%3A%22k%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bi%3A1%3Bi%3A1%3Bs%3A6%3A%22Polska%22%3B%7Ds%3A1%3A%22w%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A1%3A%224%22%3Bi%3A1%3Bs%3A9%3A%22%C5%9Bl%C4%85skie%22%3B%7Ds%3A1%3A%22m%22%3Ba%3A3%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A3%3A%22126%22%3Bi%3A1%3Bs%3A8%3A%22Ha%C5%BClach%22%3Bi%3A2%3Bb%3A1%3B%7D%7D
|
Różne są domniemane wersje pochodzenia nazwy gminy Hażlach, często na wskroś lapidarnie tłumaczone. Jedna z nich była następująca: Hażlach - z niemieckiego "Hasenloch", co znaczy: „zajęcza jama (dziura)”. Tłumaczenie takie wzięło się najprawdopodobniej z często urządzanych polowań na zające, w których uczestniczyli książęta, a później hrabiowie. Według ustaleń językoznawców nazwa Hażlach jest pochodzenia bawarsko-austriackiego. Dzisiaj na mapie Niemiec znaleźć można kilka nazw Haslach. W poprzednich wiekach prosty lud był stosunkowo długo niepiśmienny. Szlachta, duchowieństwo i urzędy książąt używały języka łacińskiego, niemieckiego i czesko-morawskiego. Dopiero niedługo przed Wiosną Ludów mieszkańcy Śląska Cieszyńskiego zdobyli prawo posługiwania się w urzędach własnym językiem, więc i w Hażlachu posługiwano się pieczątką dwujęzyczną z napisem "Gmina Haslach" jeszcze na początku minionego stulecia (1904 r.). W mowie potocznej do tej pory lud posługuje się prawie wyłącznie gwarą języka polskiego na całym obszarze Śląska Cieszyńskiego, a więc i Hażlacha. Teren Gminy Hażlach długo zachowywał charakter osady puszczańskiej. Do chwili obecnej gmina posiada bogate zalesienie w kilku zwartych kompleksach o swoistych nazwach, jak Parchowiec oraz Czarne Doły. Zajmują one przeważnie tereny trudne do zmiany na pola uprawne.
Najwcześniej, bo w 1223 roku, dokumenty wymieniają nazwę Zamarski, które należą do najstarszych miejscowości dawnego Księstwa Cieszyńskiego. We wsi istniał folwark a miejscowość często zmieniała właściciela. Była w rękach szlacheckich i magnackich. W 1625 r., w czasie wojen religijnych, miała tutaj miejsce bitwa wojsk cesarskich ze Szwedami. Mieszkańców wsi nieraz nękał głód i zarazy. Lata 1847, 1848 zapisały się w ludzkiej pamięci jako "głodne roki".
W 1305 r., w księdze fundacyjnej biskupstwa wrocławskiego, odnotowano istnienie Hażlacha (Hesleth) i Kończyc Wielkich (Cunczindorf). W 1447 r. pojawiła się pierwsza wzmianka na temat Pogwizdowa, w 1523 r. Brzezówki, zaś w 1566 r. Rudnika. W 1335 r. wieś Kończyce Wielkie wymieniono w spisie nuncjusza papieskiego Gerharda. W tym okresie stanowiła ona własność książąt cieszyńskich, a w 1422 r. jej właścicielami byli członkowie śląskiego rodu Korniców, potem m.in. ród Karwińskich, Bludowskich i Wilczków. W 1796 r. wieś odziedziczyli Harassowscy, a w 1825 r. właścicielką została Henrietta hr. Larisch von Mönnich.
Początki miejscowości Hażlach podobne są do początków sąsiednich Kończyc Wielkich. Hażlach to kolonia założona wspólnie z Kończycami Wielkimi i Małymi, a także innymi wioskami położonymi wzdłuż rzeki Piotrówki. Pierwsza wzmianka o istnieniu tam parafii pochodzi z 1447 r., ale prawdopodobnie parafia funkcjonowała już w XIII w. Miejscowość aż do końca XVIII wieku była w posiadaniu prywatnym. W 1447 r. w dokumentach wymienionych został Pogwizdów. Nie wiadomo, kto był jego założycielem. W 1526 r. razem z innymi ziemiami przechodzi pod panowaniem Habsburgów, potem dobra zostają wcielone do Komory we Wrocławiu, wreszcie w 1882 r. z powrotem przechodzi w ręce Habsburgów. W XIX w. mieszkańcy Pogwizdowa dotknięci zostali klęską głodu i zarazy. „Głodne roki" w Pogwizdowie przeżyły tylko 2 rodziny. W roku 1710 zanotowano także, iż w czasie wielkiej powodzi Olza zmieniła bieg i z Podobory przesunęła się do Pogwizdowa. Dwa wieki później miało to duże znaczenie, gdyż w tym właśnie miejscu, wzdłuż Olzy, wytyczono granicę między Polską a Czechosłowacją.
Miejsca pamięci gminy Hażlach:
Mogiła oficera austriackiego z okresu I wojny światowej Franza Adamovicha, później oficera polskiego, uczestnika wojny polsko-bolszewickiej - Kończyce Wielkie, cmentarz katolicki, górna nowa część, po prawej stronie od wejścia.
Mogiła Gabrieli von Thun-Hoheinstein, fundatorki III pawilonu Szpitala Śląskiego w Cieszynie, Honorowej Obywatelki Cieszyna, odznaczonej Orderem Odrodzenia Polski „Polonia Restituta” - Kończyce Wielkie, cmentarz katolicki, przy górnej północnej granicy nowej części cmentarza.
Mogiła Wiktora Dzidy, zamordowanego w 1942 r. w obozie oświęcimskim mieszkańca Kończyc Wielkich - Kończyce Wielkie,
cmentarz katolicki, przy nowej części, po prawej stronie od wejścia.
Mogiła Wiktora Wawrzyczka - kierownika Katedry Chemii Ogólnej Wyższej Szkoły Rolniczej w Olsztynie – Hażlach, cmentarz katolicki, zachodnia części, po prawej stronie od głównej alei.
Mogiła upamiętniająca J. i K. Ściskałów, mieszkańców Hażlacha poległych w czasie II wojny światowej – Hażlach, cmentarz katolicki, po prawej stronie głównej alei.
Mogiła zbiorowa upamiętniająca 6 mieszkańców Hażlacha, rozstrzelanych przez hitlerowców 09.09.1944 r. – Hażlach, cmentarz katolicki, po lewej stronie głównej alei.
Pomnik poświęcony pamięci poległych mieszkańców Hażlacha z okresu I wojny światowej (20 nazwisk ) i II wojny światowej (17 nazwisk) – Hażlach, nowy cmentarz ewangelicki.
Pomnik ku czci poległych mieszkańców Hażlacha z okresu II wojny światowej (18 nazwisk) – Hażlach, obok przystanku PKS „Pomnik” przy ulicy Cieszyńskiej.
Pomnik upamiętniający X rocznicę wyzwolenia spod hitlerowskiej okupacji Ziemi Cieszyńskiej (1945-1955) – Hażlach, przy ulicy Długiej, naprzeciwko Szkoły Podstawowej.
Zbiorowa mogiła upamiętniająca miejsce spoczynku około 120 ofiar zbrodni hitlerowskiej w latach 1939-1945 - Kończyce Wielkie, około 1 km od centrum wsi przy ulicy Kościelnej.
Krzyż elekcyjny ku czci poległych mieszkańców Kończyc Wielkich i Rudnika w czasie I wojny światowej - Kończyce Wielkie, cmentarz katolicki, na głównej alei.
Krzyż elekcyjny z tablicą upamiętniającą 21 poległych w I wojnie światowej mieszkańców Hażlacha – Hażlach, cmentarz katolicki, na środku głównej alei.
Tablica upamiętniająca 16 mieszkańców Kończyc Wielkich zamordowanych w czasie II wojny światowej - Kończyce Wielkie, hall Domu Ludowego.
Tablica upamiętniająca ks. Stanisława Kuklę, proboszcza parafii, który zginął w obozie koncentracyjnym w Dachau w 1942 r. - Kończyce Wielkie, kościół p.w. św. Michała Archanioła, zachodnia ściana, pod wieżą kościoła.
Opis z br />
więcej  |
proszę czekać...
Hażlach - Cmentarz, Grobowiec Bludowskich. Jak podaje ks J. Londzin w opisie starego nie istniejącego już drewnianego kościoła w Hazlachu (Kościoły drewniane na Śląsku Cieszyńskim): "W krypcie, umieszczonej w środku starego kościoła, odpoczywały zwłoki Bludowskich, dziedzicznych panów na Hażlachu, Drogomyślu, Pruchnej, Rychułdzie etc. Mówi się, że zwłoki te przeniesiono do hażlaskiego kościoła po wielkiej powodzi, jaka zniszczyła kościółek w Ochabach, gdzie pierwotnie były pogrzebane. Obecnie umieszczone są w osobnej trumnie obok głównego krzyża na cmentarzu hażlaskim za inicjatywą nadradcy budownictwa Albina Teodora Prokopa w Cieszynie. Płyta kamienna z herbami tej możnej kiedyś i bardzo rozgałęzionej rodziny, wyjęta ze starego kościoła, umieszczona nad teraźniejszym grobem, wskazuje miejsce grobowego spoczynku dawnych właścicieli Hażlacha, niestety sprotestantyzowanych".
Na kamiennej płycie słabo widoczny herb Bludowskich (kozioł) i zatarte napisy z których da się odczytać jeszcze nazwisko tam spoczywających. 2023 - tatranclimber - 2023-11-07 23:48 |
