Skórcz (niem. Skurz) – miasto w północnej Polsce, w województwie pomorskim, w powiecie starogardzkim, położone na północno-wschodniej granicy Borów Tucholskich, na Kociewiu.
Wieś królewska w starostwie osieckim w powiecie nowskim województwa pomorskiego w II połowie XVI wieku. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa gdańskiego. Miasto położone na trasie dwóch (obecnie zawieszonych) linii kolejowych: linii kolejowej nr 218 (Szlachta - Myślice) i linii kolejowej nr 243 (Skórcz - Starogard Gdański)
Według danych z 30 czerwca 2009 r. miasto miało 3564 mieszkańców.
Historycznymi wariantami nazewniczymi miasta były kolejno: Schorcz, Scoricz, Schoritz, Schorczk, Skorcz, Skorczke, Skurcz i Skorć. Skórcz otrzymuje w roku 1929 miejskie uprawnienia
finansowe, a w roku 1934 prawa miejskie. Skórcz został wyzwolony spod okupacji hitlerowskiej z 3 na 4 marca 1945 r. przez oddziały 108 korpusu armijnego 46 dywizji piechoty i jednostki 105 korpusu armijnego ze składu 65 armii 2 Frontu Białoruskiego.
W 1992 r. utworzono samodzielną gminę miejską Skórcz poprzez wyłączenie obszaru miasta z dotychczasowej gminy miejsko-wiejskiej.
Według danych z roku 2002 Skórcz ma obszar 3,67 km², w tym:
• użytki rolne: 56%
• użytki leśne: 7%
Miasto stanowi 0,27% powierzchni powiatu.
W maju 2010 roku w Skórczu odsłonięto pierwszy w Polsce pomnik Lecha Kaczyńskiego. Na terenie miasta znajdują się też inne pomniki i tablice pamiątkowe, jak tablica upamiętniająca miejsce hitlerowskiego obozu pracy dla mieszkańców Skórcza i okolic w dniach 10 IX–XII 1939 roku, tablica upamiętniająca mord 76 kobiet narodowości żydowskiej w lutym 1945 roku, pomnik upamiętniający strajk szkolny na Kociewiu z 1906 roku i inne[.
więcej
