Prev
Ostatnie komentarze
|
|
Jarosławiec Jarosławiec - zdjęcia niezidentyfikowane |
|
Ismena (2026-06-30 22:59:34)
To chyba nie park, ale zejście na plażę. Państwo obładowani plażowym ekwipunkiem. Najprawdopodobniej to zejście obok "Róży Wiatrów", tam są podobne drzewa. Możliwe, że ten skwer i okolice nazywano parkiem.
|
|
Jarosław Dubowski (2026-07-01 07:33:06)
Mostek nad jakimś wąwozem - ciekawe gdzie to...
|
|
|
Jarosławiec Jarosławiec - zdjęcia niezidentyfikowane |
|
Ismena (2026-06-30 23:09:10)
Bałtycka 4.
|
|
|
Jarosławiec Bałtycka 4 |
|
groszu (2020-08-22 14:01:24)
OW Bałtyk
|
|
Ismena (2026-06-30 23:08:46)
Bałtycka 4.
|
|
a%3A3%3A%7Bs%3A1%3A%22k%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bi%3A1%3Bi%3A1%3Bs%3A6%3A%22Polska%22%3B%7Ds%3A1%3A%22w%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A2%3A%2211%22%3Bi%3A1%3Bs%3A18%3A%22zachodniopomorskie%22%3B%7Ds%3A1%3A%22m%22%3Ba%3A3%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A5%3A%2236653%22%3Bi%3A1%3Bs%3A7%3A%22Niemica%22%3Bi%3A2%3Bb%3A1%3B%7D%7D
|
wczytywanie danych...
|
|
|
|
|
Niemica (niem. Nemitz) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie sławieńskim, w gminie Malechowo przy drodze krajowej nr 6.
W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa koszalińskiego.
Ok. 1 km na zachód od wsi znajduje się wzniesienie Ścina.
br />
Niemica wchodzi w skład gminy Malechowo i leży przy drodze krajowej nr 6. Niemiecka nazwa wsi brzmiała Nemitz. Nazwy przejściowe w latach 1945-1950 to: Lacko i Owocówka. Od roku 1950 Niemica. Wieś ma rodowód średniowieczny. Powstała na miejscu wczesnośredniowiecznego grodziska. Pierwsza wzmianka o niej pochodzi z 1250 roku. W 1267 roku powstała tu jedna z najstarszych parafii w okolicy. Parafia w Niemicy była erygowana przez przez biskupa Singwina. W XIII stuleciu miała się tu znajdować siedziba Święców, a następnie Puttkamerów i Zitzewitzów. W 1443r. wieś stała się lennem rodu von Ramel, pozostając własnością tego rodu do XVII wieku. Następnie właścicielem Niemicy został ród von Bellow. W 1714 roku sprzedał on majątek swemu zięciowi Jurgenowi Valentinowi von Kleist, który założył tu siedzibę rodu. W 1720 roku powstał tu okazały dwór oraz park krajobrazowy o powierzchni ponad 6 hektarów. Budynek był zbudowany na planie zbliżonym do prostokąta, murowany, piętrowy, podpiwniczony, kryty dachem naczółkowym. W tym czasie powstała także cegielnia i fabryka papy, później zmieniona na przędzalnie. W końcu XVIII wieku we wsi oprócz kościoła i folwarku z dworem,
znajdował się młyn wodny, wiatrak, owczarnia, karczma kuźnia oraz 5 gospodarstw chłopskich,3 pełne gospodarstwa zagrodników (zagrodnik to chłop posiadający niewielki przydział ziemi, niewystarczający do wyżywienia rodziny. Aby przeżyć, musiał najmować się do pracy). Ponadto było gospodarstwo kaznodziei i zakrystianina. We wsi stały wówczas 24 domy. W rękach von Kleistów majątek znajdował się do końca XIX wieku, następnie przeszedł w ręce rodziny von Natzmer. W 1928 roku majątek liczył 943 hektary gruntów. We wsi znajdował się dalej młyn wodny, wiatrak, fabryka papy i cegielnia. W 1939 roku właścicielem majątku liczącego już tylko 116 ha był Bogusław von Natzmer. Po 1945 roku na bazie majątku i zespołu podworskiego utworzone zostało Państwowe Gospodarstwo Rolne. Pałac rozebrano w 1959 roku. Z dawnej zabudowy gospodarczej folwarku zachowały się: dawna oficyna dworska (obecnie budynek mieszkalny), obora-magazyn i remiza folwarczna.
Pierwszy budynek szkolny w Niemicy zbudowano w 1819 roku w ogrodzie plebanii. Nowy budynek szkolny powstał w połowie lat 20-tych XX wieku. Mieściły się w nim dwie sale lekcyjne i dwa mieszkania dla nauczycieli. Przy szkole znajdowało się spore boisko. Ostatnimi nauczycielami przed 1945 rokiem byli: Franz Heese i Wilhelm Selke. Po wojnie mieściła się tu szkoła podstawowa. W latach 90-tych oddano do użytku nową część szkoły wraz z salą gimnastyczną. Pierwszym polskim nauczycielem był Czarski.
W 1939 roku w Niemicy było 17 gospodarstw rolnych do 5 ha, 8 do 10 ha, 42 do 20 ha, 17 powyżej 20 ha i 1 powyżej 100 hektarów.
Liczba ludności wynosiła w 1818 roku 303 osoby, w 1895-507 osób i w 1939 roku- 653 osoby.
W XV wieku, na miejscu starszej, drewnianej świątyni zbudowano nowy kościół parafialny. Przebudowano go częściowo w XIX w. Jest murowany z cegły i kamienia polnego, na rzucie prostokąta. W kościele znajduje się renesansowy ołtarz główny z 1626r. i renesansowa ambona z 1648 r. Od czasów reformacji do 1945 roku był kościołem protestanckim. Poświęcenie świątyni odbyło się 1 grudnia 1946 roku. Obecnie należy do parafii w Sulechówku. Cmentarz przykościelny założony został w czasach średniowiecznych, rozbudowany został w XV stuleciu po wybudowaniu nowego kościoła. Zlikwidowano go w latach 60-tych ubiegłego wieku. Obecnie przy północnej nawie kościoła ustawionych jest kilka niemieckich nagrobków, m.in. płyta z nagrobka Dubisława Natzmera, właściciela Niemicy zmarłego w 1937 roku. Ewangelicki cmentarz komunalny założony został na południowo-zachodnim krańcu wsi w drugiej połowie XIX wieku. Po II wojnie światowej stare nagrobki usunięto
i urządzono cmentarz komunalny. Przy kościele znajdował się postawiony w latach 20-tych ubiegłego wieku pomnik poświęcony poległym w I wojnie światowej mieszkańcom Niemicy, Bartolina i Kusic. Obecnie – od lat 90-tych- znajduje się poza ogrodzeniem obecnego placu kościelnego. Wojska radzieckie zajęły wieś 1 marca 1945 roku. Niemcy zostali stopniowo wysiedleni.
Obecnie we wsi znajduje się także filia biblioteki publicznej oraz w dawnej remizie folwarcznej muzeum wsi założone przez Edwarda Struzika.
br />
więcej  |
proszę czekać...
|
