Sępolno Wielkie (do 1945 niem. Seepohlen, Groß Karzenburg) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie szczecineckim, w gminie Biały Bór.
HISTORIA - ZARYS. W połowie XV wieku ziemia w okolicach dzisiejszej wsi Sępolno Wielkie była niezamieszkała. Część gruntów należała do rodziny Kameke, a cześć do rodziny von Lettow. W 1441 roku Karzen Kameke sprzedał jedną część Paulowi Romel, a część miastu Koszalin. Ta ostatnia od 1535 roku podlegała urzędowi w Darłowie. W 1568 r. Barnim XI nadał lenno w Sępolnie Wlk. Jakobowi von Munchow, a także prawo do korzystania z jeziora Bobęcińskiego. W XVI wieku Sępolno podzielone było na dwie części, z których jedna należała do Księstwa Kamieńskiego ( lenno rodziny von Munchow), a druga do urzędu w Darłowie, później do powiatu sławieńskiego. W 1598 roku w jednej części wsi zamieszkiwało 6 chłopów i 3 budynków. W 1628 roku już 14 chłopów i 3 budynków. Na początku XVIII wieku właścicielem wsi był Andreas Christoph von Munchow. Dobra odziedziczył po swoim ojcu Berndzie. W 1758 roku dobra w Sępolnie przejęli jego synowie chorąży Ernst Otto Carl i Ludwig August. W 1765 roku wyrokiem sądowym dobra Munchowów w Sępolnie zostały przyznane tajnemu ministrowi państwa Valentinowi von Massow. W 1775 roku testamentarnie odziedziczyła je jego żona Johanna Friederica z rodziny Freyin von Krause i w 1779 roku sprzedała je za zgodą dzieci Franzowi Ludwigowi Wilhelmowi von Woedtke i jego żonie Marii Elisabethcie von Lognay. W XVIII wieku w Sępolnie było 14 chłopów, 2 półchłopów, pastor, kościelny, kowal, l pastor kolonista, karczmarz. Istniał kościół należący do synodu w Bobolicach, i któremu podlegała filia w Kołtkach. Do majątku w Sępolnie należała cegielnia, l folwark, usytuowany na północ od wsi młyn zbożowy, 2 - obrotowy oraz tartak. We wsi były 34 domy. W 1773 roku za pożyczkę królewską założono nowy folwark, osadzono rodziny kolonistów i przeprowadzono wiele prac modernizacyjnych. W 1817 roku majątek w Sępolnie kupił August Hummel. W 1873 roku właścicielem stał się Wilhelm Hummel, budowniczy pałacu w obrębie zespołu majątkowego, a od 1898 roku - Paul Hummel. Ostatnim właścicielem przed 1945 rokiem był Harry Hummel. Majątek obejmował wówczas 1200 ha, uprawiano zboża, hodowano owce, świnie i konie. Po II wojnie światowej został upaństwowiony.
więcej  |
