Dąbrówno leży na przesmyku między jeziorami Wielka i Mała Dąbrowa. Po raz pierwszy wymienione zostało w dokumencie z 1316 r. a prawa miejskie otrzymało w dziesięć lat później. W latach 1410-1520 było wielokrotnie niszczone. W XVII i XVIII w. należało do rodziny Finck von Finckenstein. Miasto rozlokowane zostało na planie zbliżonym do czworokąta, otoczone było kamiennym murem z basztami i dwiema bramami. Fortyfikacje wzmacniała fosa od południa, a od północy rzeczka łącząca jeziora. Do dzisiejszych czasów zachowała się baszta i część murów miejskich.Po II wojnie światowej Dąbrówno straciło prawa miejskie.
Z ciekawszych obiektów warto obejrzeć prawdopodobnie najstarszą istniejącą w naszym powiecie budowlę, jaką jest gotycki kościół zbudowany około 1350 r. Według Jana Długosza w świątyni schroniła się ludność miasta podczas pożaru i niszczenia miasta przez Polaków w 1410 r. W 1697 r. Finckensteinowie dobudowali rodową kaplicę grobową. We wnętrzu podziwiać możemy gotyckie polichromie za ołtarzem i polichromowany strop, które kilka lat temu zostały odrestaurowane. Obecnie jest on własnością Parafii Ewangelicko-Metodystycznej w Dąbrównie. Zachowała się również piękna loża kolatorska i kilka płyt nagrobnych Finckensteinów. Niestety, kościół na co dzień jest niedostępny dla zwiedzających. Zdecydowani mogą pytać o klucz w urzędzie gminy lub trafić na nabożeństwo, które odprawiane jest w niedziele i święta o godz. 9.00. Tuż przy kościele stoi dzwonnica z XIV w., która jest jednocześnie jedyną zachowaną basztą. Przy świątyni zachował się również fragment murów miejskich.
Następny interesujący budynek to jedyna zachowana w powiecie synagoga. W stosunku do innych miast powiatu Dąbrówno miało spory odsetek ludności żydowskiej. W 1787 r. wymienia się jednego Żyda w Dąbrównie. W 1885 r. mieszkało ich w miasteczku 125 na 1870 mieszkańców. W tym też mniej więcej czasie zbudowano synagogę. Budynek z czerwonej cegły może nie był zbyt okazały, ale miejscowym żydom wystarczał. W czasie kryształowej nocy (9-10 listopada 1938 r.), Niemcy nie podpalili jej, obawiając się pożaru własnych pobliskich domów. We wnętrzu zachowały się fragmenty malowideł ściennych oraz posadzka ceramiczna o geometrycznych motywach. Obiekt, który przez wiele lat po wojnie był magazynem GS-u jest obecnie niedostępny. Klucze znajdują się w warszawskiej Fundacji Ochrony Dziedzictwa Żydowskiego. Budynkiem chciał zaopiekować się miejscowy przedsiębiorca, ale wspomniana fundacja postawiła warunki nie do przyjęcia. Być może to już ostatnie lata tego zabytku.
Warto też obejrzeć zachowany fragmentarycznie do dziś dąbrówieński pomnik poświęcony poległym w I wojnie światowej. Znajduje się on na północno-zachodnim skraju osady, powyżej ujścia rzeczki do jeziora Dąbrowa Mała. Obiekt ulokowano na szczycie średniowiecznego, rycerskiego gródka, do II wojny zwanego Reitenplatz. Do czasów współczesnych zachował się prostopadłościenny korpus z kamieni spojonych zaprawą cementową, o wysokości ponad 3 m, osadzony na schodkowatym podeście. W 2014 roku na pomniku umieszczono kopię jednej z zachowanych z tablic pamiątkowych.
Za:
więcej  |
proszę czekać...
|
