Początki osadnictwa na terenie obecnej wsi sięgają XII w. i były związane z aktywnością gospodarczą możnowładczego rodu Janinów. Wywodzili się z niego m.in. bracia komes Dersław (Dzierżko) i Wit, biskup płocki, fundatorzy klasztoru norbertanek w Busku.Badania powierzchniowe wskazują, że pierwsze zabudowania znajdowały się w rejonie położonym na północ od obecnego zespołu dworskiego. Przez kolejne stulecia osią osadniczą Widuchowej pozostawał trakt wiodący z miasta klasztornego Busko do miasta królewskiego Szydłów. Nazwa wsi ma korzenie patronimiczne, czyli wywodzi się od imienia lub przydomku, w tym przypadku od formy pochodnej staropolskiego imienia męskiego Widorad, czyli tego, „który dobrze radzi”, lub nieużywanego obecnie imienia Widuch.Pierwsza historycznie udokumentowana wzmianka o Widuchowej pojawiła się w źródłach 13 czerwca 1350 r., kiedy to król Kazimierz III Wielki przebywający w Mikułowicach nieopodal Buska potwierdził akt sprzedaży, poświadczony m.in. przez Mikołaja z Widuchowej.
Kolejny dokument z 1366 r. wzmiankuje o części dziedzictwa Wyduchowa należącego do Elżbiety, żony Stefana z Tęgoborza, którą ta sprzedała za 300 grzywien praskich Prokopowi Bogorii z Rytwian i jego synom, wraz ze wszystkimi przynależącymi do niej prawami, karczmami, polami, łąkami, dochodami i pożytkami. Z aktu wynika, że wieś była już dobrze zorganizowana, a także podzielona na dwie części dziedziczne, które funkcjonowały jako odrębne folwarki rycerskie. Kolejne świadectwo stanu zagospodarowania Widuchowej pozostawił Jan Długosz w dwóch opisach wsi (II poł. XV w.) zamieszczonych w Księdze uposażeń diecezji krakowskiej. We wsi były wówczas dwa dwory z dwoma folwarkami, należącymi do dwóch różnych dziedziców, a całość była dość spora i zasobna. Przypuszcza się, że w tym okresie istniała już tutaj murowana siedziba pańska, tożsama z najstarszą fazą budowlaną stwierdzoną w murach obecnej budowli. Wiecej
więcej  |
