Prev
Ostatnie komentarze
|
|
Leszczyny Wnętrza |
|
da signa (2026-04-30 16:50:57)
W opisie brakuje 1 cyfry.
|
|
|
Leszczyny Kościół św. Jacka Odrowąża |
|
da signa (2026-04-30 16:43:50)
Przypisałam kościół i inne obiekty do ulic.
|
|
|
Chęciny Rzepka (355 m n.p.m.) |
|
Nemezis (2026-04-28 21:04:30)
Zdjęcie nie przedstawia samej Rzepki, lecz kulminacje Rzepki (357 m n.p.m.) i Beyliny (355 m n.p.m.). Pewnie dasz radę zrobić podobiekt także kamieniołomu. Pozostałe zdjęcia w tym obiekcie nie pokazują "Rzepki", ale właśnie kamieniołom. Poza tym w obrębie "Rzepki" jest rezerwat co jest równie ważne. Wrzutka fotek tak sobie nie przystoi. Co Ty na to?
|
|
da signa (2026-04-28 21:31:01)
Nie znam tego terenu. Uważam ,że dołożyłam starań by zdjęcie zeskanowane z albumu przypisać jak najdokładniej wg swojej wiedzy.
|
|
Nemezis (2026-04-28 23:43:49)
O.K., CM zakładał obiekt, to jego teren.
|
|
Nemezis (2026-04-28 23:45:31)
Ochroną objęto tu wierzchołki i zbocza sąsiadujących ze sobą wzniesień Góra Rzepka (356 m n.p.m.) i Góra Beylina (355 m n.p.m.) w Paśmie Chęcińskim Gór Świętokrzyskich oraz część utworzonego na ich stokach dawnego kamieniołomu „Korzecko”. W obrębie kamieniołomu znajduje się efektowna ściana skalna o wysokości kilkudziesięciu metrów, zbudowana z dolomitów o odcieniu czerwonawym. Na grzbiecie Góry Rzepki odsłaniają się ławicowe wapienie środkowego dewonu ze skamieniałościami fauny dewońskiej. Znajdują się tu także ślady dawnego górnictwa rud ołowiu. W rezerwacie rosną chronione i rzadkie gatunki roślin ciepłolubnych, m.in. dziewięćsił bezłodygowy, dziewięćsił popłocholistny i zawilec wielkokwiatowy. Rezerwat stanowi jeden z przystanków geologicznej ścieżki dydaktycznej. |
|
a%3A3%3A%7Bs%3A1%3A%22k%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bi%3A1%3Bi%3A1%3Bs%3A6%3A%22Polska%22%3B%7Ds%3A1%3A%22w%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A2%3A%2214%22%3Bi%3A1%3Bs%3A16%3A%22%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie%22%3B%7Ds%3A1%3A%22m%22%3Ba%3A3%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A5%3A%2243448%22%3Bi%3A1%3Bs%3A6%3A%22Suk%C3%B3w%22%3Bi%3A2%3Bb%3A1%3B%7D%7D
|
wczytywanie danych...
|
|
|
|
|
Suków to wieś położona nad rzeką Lubrzanką w województwie świętokrzyskim. Pierwotną nazwę wsi zapisywano jednak inaczej - Sułkow bądź Szułkow. Przypuszcza się, że wieś mogła istnieć jeszcze przed rokiem 1171 jako uposażenie kolegiaty kieleckiej. Jej położenie było dogodne, Suków leżał bowiem na starej drodze publicznej, która prowadziła z Kielc przez Zagórze, Suków w kierunku Radomic i Chęcin. Pierwsza historyczna wzmianka o Sukowie pochodzi z 1387 roku, kiedy to biskup krakowski Bodzanta (Bodzenta-założyciel Bodzentyna) nadał ją kmieciowi Jordanowi z Sułkowa pod postacią lasu nad rzeką Cedzyna. Wieś miała zostać założona na prawie średzkim. W tym czasie Suków należał do biskupów krakowskich w województwie sandomierskim. W XV wieku wieś składała się z 10 półłanków kmiecych, 2 sołtysich oraz karczmy i młyna, a więc ważnych gospodarstw, bez których życie gospodarcze i rozrywkowe wsi nie mogłoby się sprawnie toczyć. Jak podaje rejestr poborowy z 1540 roku, a te były dosyć skrupulatne, Suków dorobił się do tego czasu 6 łanów kmiecych, 2 sołtysich, karczmy i młyna nad rzeką Czidzyną (Cedzyna). Sto lat później karczmarzy było dwóch. Zabudowania gospodarskie grupowały się na lewym brzegu strumienia, który wpadał do rzeki Warkocz. Wieś miała charakter owalnicy z centralnym placem w środku, a domy usytuowane były szczytami do uliczek, co nadal można zaobserwować, znajdując się na głównej ulicy Sukowa. W 1827 roku w Sukowie istniała kopalnia wapienia, a wieś liczyła wtedy 135 domów i 645 mieszkańców. Wiek XIX to ważny czas dla mieszkańców Sukowa. Wiemy, że 25 listopada 1844 roku do Sukowa zajechał ksiądz Piotr Ściegienny, który agitował chłopów, aby wzięli udział w spisku niepodległościowym. Księdzu zależało na pozyskaniu zwolenników powstania wśród ludności wiejskiej. Nie wiadomo jednak, jak powiodła się akcja księdza Ściegiennego, ponieważ jeszcze tego samego dnia został on aresztowany przez carską policję. Suków przed wojną należał do gminy Dyminy. W Dyminach podczas II wojny światowej działała siatka konspiracyjna, która swoim zasięgiem obejmowała dawne tereny gminy i liczyła około 270 żołnierzy. Okres wojenny był wyjątkowo tragiczny dla wielu mieszkańców Sukowa. Niektórzy z nich stracili członków swoich rodzin w związku z przebiegiem frontu przez teren wsi. Czarnym echem zapisał się dzień 28 lipca 1943 roku, kiedy to w lesie w Sukowie Papierni Niemcy rozstrzelali za działalność konspiracyjną 12 mieszkańców Sukowa i Niewachlowa. W 1945 roku miejsce zbrodni zostało uporządkowane przez mieszkańców, a w 1947 roku ciała zamordowanych pochowano na Cmentarzu Partyzanckim w Kielcach. Źródło notatki informacyjnej: strona internetowa parafii w Sukowie , mgr Aleksandra Mojecka
więcej  |
proszę czekać...
|
