Skorczyce to wieś, która w źródłach „pojawiła” się już w XV w. jako wieś częściowo królewska, częściowo prywatna. Na gruntach Skorczyc Władysław Jagiełło w 1405 r. założył miasto królewskie Urzędów. W połowie XV w. prywatna część Skorczyc należała do Jana Ciszewskiego. W tym okresie istniał tu folwark rycerski z karczmą. W XVI w. wieś należała do Bystramów. Paweł Bystram – ostatni z rodu ofiarował w 1548 r. Skorczyce i Popkowice Mikołajowi Rejowi, który zbudował folwark rycerski w Popkowicach, a w Skorczycach posiadał zameczek myśliwski. W 1569 r. część Skorczyc należała do Jakuba Skorczyckiego. W 1625 r. właścicielami Skorczyc i ¼ Popkowic byli już Szornelowie do 1688 r. Następnie wieś przeszła w ręce Adama Siekierzyńskiego, potem aż do końca XVIII w. przechodziła z rąk do rąk, by w 1823 r. znaleźć się w posiadaniu rodziny Hemplów. Z tego okresu pochodził murowany dwór – zwany też pałacem, wraz z folwarkiem. W czasie I wojny światowej (w 1914 r.) wzmiankowany pałac/dwór został doszczętnie zniszczony. Z budynku tego do czasów współczesnych zachowały się pozostałości piwnic. Od zniszczenia pałacu właściciele majątku zaczęli zamieszkiwać w drewnianej „rządcówce”, nazywanej od tego momentu dworem. Od 1894 r. właścicielem Skorczyc był Leon Hempel. W 1911 r. wyłączył hipotecznie ośrodek dóbr. W okresie międzywojennym dobra Skorczyce rozsprzedano na kolonie. Resztówkę majątku otrzymali spadkobiercy Hemplów – Maria z Hemplów Lechnicka. W 1924 r. Tadeusz Lechnicki rozbudowuje w/w drewniany budynek dworu. Po II wojnie światowej dobra rozparcelowano na działki, z których część była własnością Skarbu Państwa. W budynku drewnianego dworu od 1955 r. mieściło się Biuro Wytwórni Betonów, następnie Szkoła Metalowa z Kraśnika. W latach 70-tych XX w. grunty orne, park i część folwarczna zespołu pozostawała w zarządzie Rolniczej Spółdzielni Przetwórczej Skorczyce. W tym czasie budynek starego dworu ulegał coraz większemu zniszczeniu. Jednocześnie spółdzielnia dostała pozwolenie na budowę nowego budynku administracyjno-socjalnego, który zostaje ulokowany niewłaściwie, tuż przy starym dworze. Przez jakiś czas obydwa budynki istnieją jednocześnie, a RSP Skorczyce stara się o pozwolenie na rozbiórkę dworu.
Sam budynek drewnianego dworu, wcześniej rządcówki, to budynek parterowy, niepodpiwniczony, szerokofrontowy, asymetryczny z dachem dwuspadowym krytym papą. Elewacja frontowa z niesymetrycznie zlokalizowanym gankiem, podpartym czterema drewnianymi kolumnami, zwieńczony trójkątnym szczytem. Elewacja ogrodowa posiadała wysunięty podcień na słupach. Wejście główne prowadziło przez ganek w elewacji frontowej i były jeszcze dwa wejścia gospodarcze w elewacji ogrodowej. Ściany z bali modrzewiowych, tynkowane. W 1989 r. SRP uzyskała zgodę na rozbiórkę budynku. Po zespole pozostały budynki gospodarcze – jeden przy zachodniej granicy folwarku i przebudowana stodoła oraz zaniedbany park. Zespół stawów po melioracji łąk i korekcie biegu rzeki Urzędówki nie istnieje. Powyższe wiadomości zaczerpnięto z ewidencji zespołu dworsko-parkowego w Skorczycach autorstwa Ireny Choroszyńskiej, Jadwigi Teodorowicz-Czerepińskiej z fotografiami Anny Obrębskiej z 1993 r.
więcej  |
proszę czekać...
|
