Wożuczyn - Obeliski bramne , Obeliski wzniesione zapewne jako element założenia rezydencjonalnego spolonizowanego Szkota Wilhelma Miera, szambelana Augusta III i kasztelana słońskiego. Założenie to powstało około 1742 roku na dawnych bastejowych obwarowaniach dworu obronnego, zbudowanego jeszcze w XVI wieku przez Wożuczyńskich na północnym stoku doliny rzeki Huczwy. Na fotografii sprzed 1914 roku obeliski stanowiły wysunięte pylony; zewnętrznej bramy, powiązane ćwierćkolistymi murami ze spoinowanej cegły z jej słupami, prowadzącej do odległego o około 150 metrów piętrowego budynku bramnego, poprzedzonego murowanym mostkiem nad fosą. Obie bramy łączył ponadto podwójny parkan ze sztachet i muru ujmujący drogę dojazdową. Barokowy charakter obelisków, mimo pewnego uproszczenia form, odbiegał od przyległych murów bramy, ogrodzeń i arkatur o eklektycznych formach, pochodzących zapewne z 2 połowy XIX wieku, czyli w okresie gdy Wożuczyn był własnością Wydżgów, pozostających właścicielami do 1945 roku. Ponadto zły stan obelisków, około 1914 roku, kontrastował z pozostałymi elementami otoczenia.
2013
- Wiesław Smyk - 2013-05-05 21:13
