Prev
Ostatnie komentarze
|
|
Lubartów Pawilon handlowy |
|
Nemezis (2026-03-23 18:15:51)
To nie jest ulica Lubelska tylko Słowackiego. Pawilonu od lewej już nie ma. Bloki mieszkalne to; od lewej ul. Słowackiego 3A, 3B, 5A i ul. Lipowa 1 (w głębi z prawej).
|
|
TW40 (2026-03-23 21:28:52)
Przełom l. 70. i 80.? Początek l. 80.? Może ktoś kojarzy ten pawilon i jego asortyment w tamtym czasie?
|
|
|
Lubartów Rolnex Hurt Detal Anna Reszka |
|
Nemezis (2026-03-23 18:39:27)
To jest Lubelska 94A, 94 to dom na posesji z prawej w głębi.
|
|
|
Trzciniec Trzciniec 54 |
|
ZPKSoft (2026-01-17 20:46:17)
Ciekawe czy i dziś tak suszy się tytoń na Lubelszczyźnie.
|
|
Wiesław Smyk (2026-01-18 13:17:49)
Tak, to jeszcze jest praktykowane.
|
|
a%3A3%3A%7Bs%3A1%3A%22k%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bi%3A1%3Bi%3A1%3Bs%3A6%3A%22Polska%22%3B%7Ds%3A1%3A%22w%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A2%3A%2215%22%3Bi%3A1%3Bs%3A9%3A%22lubelskie%22%3B%7Ds%3A1%3A%22m%22%3Ba%3A3%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A5%3A%2247037%22%3Bi%3A1%3Bs%3A6%3A%22Firlej%22%3Bi%3A2%3Bb%3A1%3B%7D%7D
|
wczytywanie danych...
|
|
|
|
|
Firlej założony został przez Firlejów, a dokładnie Mikołaja Firleja na prawie magdeburskim w 1557 r. – na mocy dokumentem lokującym zatwierdzonym przez króla Zygmunta Augusta. Sam dokument lokujący miasto zaginął. Firlej założono prawdopodobnie na tzw. surowym korzeniu, nie występuje wcześniej w spisie miejscowości, które w tym samym roku otrzymał w posiadanie Mikołaj Firlej.
Miasteczko ma regularnie rozplanowaną zabudowę z dużym rynkiem, dostosowanym do potrzeb handlu. Firlej powstał jako lokalny ośrodek zbytu dla garncarzy, prężnie działających na tym terenie i jako punkt wymiany handlowej położony przy ważnym szlaku handlowym i komunikacyjnym Lublin – Lubartów – Kock. Miasteczko raczej o rolniczym charakterze i niedużym znaczeniu gospodarczym z powodu bliskości bardziej konkurencyjnych i lepiej rozwiniętych - Kocka i Lubartowa. Istniał tu zbór kalwiński, zlikwidowany przed 1637 r., po którym obecnie nie ma śladu.
W XVII w. Firlej przeszedł w ręce Lubomirskich, którzy kolejno podejmowali próby ożywienia miasteczka, co nie przynosiło spodziewanych rezultatów i ponad dwieście lat później w 1869 r. odebrano mu prawa miejskie. Przez trzy wieki zaliczany był do najmniejszych, prywatnych miasteczek tego okresu. Współczesny plan miasta niewątpliwie nawiązuje do średniowiecznej lokacji. Rynek z funkcji handlowej, został zamieniony na park, otoczony zróżnicowaną zabudową, od historycznej drewnianej, po współczesną murowaną. Z narożników prostokątnego rynku wychodzą parami ulice, z wyjątkiem północnego-wschodu – tylko jedna ulica. W oddaleniu od rynku i bez powiązania z nim znajduje się kościół. Obecny drewniany budynek kościoła zaczęto stawiać w 1878 r., wbudowywano go w starą, zniszczoną świątynię, wobec carskiego zakazu stawiania nowych świątyń.
Sieć ulic ukształtowała się dopiero w XX w., wcześniej miasteczko rozwijało się w kierunku cmentarza parafialnego założonego w 1800 r., a po II wojnie światowej w kierunku szosy Lubartów – Kock. Istniejąca, nieco chaotyczna zabudowa w typie wiejskim wynika z agraryzacji miasteczka. Pokazują to zdjęcia pochodzące ze studium historyczno-urbanistycznego z 1984 r. z tekstem Jacka Studzińskiego i fotografiami Przemysława Maliszewskiego opracowanego na zlecenie Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Lublinie w ramach Pracowni Konserwacji Zabytków Oddział w Lublinie.
Zamieszczone wyżej informacje zaczerpnięto z ww. studium.
więcej  |
proszę czekać...
|
