Wola Wielka, zwana pierwotnie Wolą Lipską, lokowana była w 2 ćwierci XVIII w. (wzmianka z 1750 r.), jako wysiółek pobliskiego miasteczka Lipsko. Parochię ruską erygował w nowej osadzie 9 października 1754 r. Stanisław Lipski, podczaszy buski, właściciel wsi. Na wiosnę 1755 r. powstała obecnie istniejąca cerkiew. Wystawił ją wójt wsi Bazyli Szcziry, przy pomocy włościan. W końcu XVIII w. świątynia straciła status cerkwi parochialnej. Początkowo włączona została do parochii w Lipsku, krótko podlegała ihumenowi monasteru werchrackiego, później obsługiwana była przez parochów z Bełżca i Huty Starej, by przed połową XIX w. zostać na stałe włączona do parochii w Krupcu pod Narolem. Na początku XIX w. cerkiew wymagała już przeprowadzenia naprawy. Prace przedsięwzięto około 1844 r. Budowlę osadzono wówczas na kamiennej ławie, do sanktuarium dobudowano niewielką zakrystię, a wewnątrz, do zachodniej ściany nawy przystawiono chór śpiewaczy. Ponownej, gruntownej przebudowy świątyni dokonano na początku lat 90. XIX w. Objęła ona głównie przekrycia. Czworoboczną kopułę zrębową znad nawy zastąpiono ośmiopołaciową kopułą sferyczną z latarnią. Na miejscu zrębowych przekryć w babińcu i sanktuarium wprowadzono pozorne sklepienia deskowe. W tym czasie powiększono także zakrystię. Ponadto zmieniono wykroje okien, ściany oszalowano i zwieńczono profilowanymi gzymsami, kopułę nad nawą pokryto blachą, a dachy nad pozostałymi pomieszczeniami pobito gontem. W 1893r. wnętrze wypełniła polichromia wykonana przez malarza Joana Manastyrskiego. Jeszcze w 1927r. wymieniono gontowe poszycie dachów na blaszane. Po II wojnie cerkiew, mimo iż formalnie została przejęta na Skarb Państwa, zaczęła pełnić funkcję kaplicy filialnej rzymskokatolickiej parafii w Lipsku, a od 1973 r. w Łukawicy. Od 1994 r. po wzniesieniu we wsi nowego kościoła filialnego dawna cerkiew jest nieużytkowana. Opiekę nad świątynią sprawują mieszkańcy wsi przy pomocy Fundacji Pro Academia Narolense.
więcej  |
