Bledzew (niem. Blesen) – wieś położona w województwie lubuskim, w powiecie międzyrzeckim, w gminie Bledzew.
W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego. Miejscowość jest siedzibą gminy, Bledzew jest położony na zachodnim brzegu Obry ok. 25 km na południe od Gorzowa Wielkopolskiego i 10 km na południowy zachód od Skwierzyny. Okolice Bledzewa są bogate w liczne jeziora i duże obszary leśne. Obrą i jej lewym dopływem Jeziorną prowadzą atrakcyjne szlaki kajakowe. Już w VIII wieku obok współczesnego Bledzewa w zakolu Obry (Grądzkie) znajdował się gród warowny. Pierwsza wzmianka o Bledzewie pochodzi z 1235 r. i jest związana z fundacją kościoła. Odtąd charakter miejscowości przez wieki określać będzie jej graniczne położenie między Wielkopolską a Brandenburgią. W roku 1321 margrabia brandenburski Waldemar nadał cystersom z Zemska Bledzew i sąsiednie Popowo. W 1326 r. Bledzew wszedł w skład państwa polskiego, a w następnym roku Władysław Łokietek zwolnił wieś z obowiązku płacenia cła na rzecz brandenburskiego miasta Landsberg (obecnie Gorzów Wielkopolski). Prawdopodobnie była to główna przyczyna przeniesienia siedziby zakonu z Zemska do Bledzewa (ok. 1414 r.). Już wcześniej Cystersi wznieśli we wschodniej stronie wsi, nad Obrą, murowany klasztor. Obecność zakonników miała pozytywny wpływ na rozwój miejscowości i okolicznych wsi; w 1458 r. król Kazimierz IV Jagiellończyk na prośbę przeora nadał Bledzewowi status miasta na prawie magdeburskim. Tym samym Bledzew stał się najbardziej na zachód wysuniętym ośrodkiem miejskim Królestwa Polskiego, którym pozostał aż do 1793 r.
Po lokacji zaczęło w Bledzewie rozwijać się sukiennictwo, piwowarstwo i szewstwo. Sam klasztor cystersów, początkowo o charakterze niemieckim, uległ w XVI w. wskutek sukcesów reformacji w Niemczech zupełnemu spolszczeniu. W okresie reformacji klasztor stanowił ostoję katolicyzmu, co prowadziło do licznych konfliktów z masowo przechodzącymi na protestantyzm niemieckimi mieszczanami. Wśród opatów bledzewskich było wielu wybitnych Polaków m.in. dyplomata, poeta i dworzanin królów polskich - Sebastian Grabowiecki, fundator nowego klasztoru i klasztornego kościoła. Od 1740 r. do kasaty klasztoru w 1834 r. cystersi pełnili obowiązki proboszczów w miejscowej parafii.
Wskutek II rozbioru Polski w 1793 r., miasto przeszło pod władanie Prus. Konsekwencją tego była ogłoszona w 1796 r. konfiskata dóbr kościelnych i klasztornych, w wyniku czego Bledzew stał się miastem wolnym. Krótką przerwą w panowaniu pruskim była przynależność miasta do Księstwa Warszawskiego w l. 1807-1815. Od 1818 Bledzew należał do powiatu międzychodzkiego, by ostatecznie znaleźć się od 1887 r. w powiecie skwierzyńskim. W 1842 rząd pruski wystawił na licytację kościół i klasztor, żądając jednocześnie by nabywca rozebrał do fundamentów wszystkie budynki klasztorne włącznie z kościołem, co z wielką szkodą dla spuścizny materialnej miasta nastąpiło w 1843 r. W XIX wieku rozwijało się tutaj gorzelnictwo, sadownictwo, powstała też fabryka krochmalu. Możliwości rozwoju miasteczka były jednak bardzo ograniczone ze względu na ustronne położenie i brak połączenia kolejowego. W 1857 miasto liczyło 1.400 mieszkańców, w 1905 już 1.634. W odległości 2 km na wschód od Bledzewa znajduje się niewielka elektrownia wodna na Obrze, wzniesiona w latach 1906 - 1911. To jedna z najstarszych czynnych elektrowni wodnych w naszym kraju. Ma trzy turbiny i agregaty z lat 1910 i 1923 o mocy 1490 kW. W zabytkowym obiekcie gromadzone są wycofane z użycia elementy wyposażenia z innych elektrowni, powstaje swoisty skansen. Na potrzeby elektrowni utworzono Zalew Bledzewski o powierzchni ok. 130 ha i długości ponad 7 km, ciągnący się w głębokiej i malowniczej dolinie rzeki.
Traktat Wersalski wytyczył granicę niemiecko-polską 30 km na wschód od Bledzewa. W 1939 r. miasto liczyło 1.374 mieszkańców. Wiosną 1945 r. Bledzew został zajęty przez Armię Radziecką i przekazany Polsce. Ze względu na niewielkie rozmiary miejscowości, polska administracja nie zaliczyła jej do rzędu miast, przez co Bledzew po 487 latach miejskiej egzystencji zdegradowany został do rzędu wsi. Stanowiąca większość niemieckojęzyczna ludność Bledzewa została wysiedlona i zastąpiona polskimi przesiedleńcami. Cały teren gminy Bledzew ze względu na swój specyficzny i piękny krajobraz nadaje się doskonale do wypoczynku. Inną ważną atrakcją turystyczną położoną na terenie gminy jest północny odcinek Międzyrzeckiego Rejonu Umocnień (MRU), który w czasie trwania II Wojny Światowej miał stanowić podstawową część umocnień wschodniej Rzeszy, a prace przy jego budowie odbywały się w połowie lat trzydziestych. Najciekawszą fortyfikacją położoną na terenie gminy są z pewnością pancerwerki grupy warownej Ludendorff w rejonie Starego Dworku w postaci sześciu bunkrów usytuowanych na szczycie stromej skarpy nad Obrą połączonych w jedną całość.
Za: Festung
więcej  |
proszę czekać...
|
