W 1223 r. miejscowość nazywano Dubowa (Dębowa) Vodka. W 1377 r. nazywano ją Hoecretschim, najprawdopodobniej od położonej na wzgórzu, z dala widocznej gospody, jaka tam wtedy istniała. Wódka przeszła w roku 1355 z rąk Pawła Bressein, jako wieś czynszowa, w posiadanie zakładu panien w Opavie, który zwany był również klasztorem Klarysek. W 1781 rozwiązano ów klasztor, a właścicielem został baron Gruttschreiber, do którego należało również Klisino i Turków. On zaś sprzedał wieś niejakiemu Schimonskyemu, a ten w 1825 r. hrabiemu Sprintzensteinowi z Goszczyc Wielkich w Raciborskiem. W 1855 r. majątek został w kawałkach sprzedany chłopom z Wódki. W 1723 r. we wsi było 17 chłopów, 8 małorolnych i 16 chałupników. W r. 1783 już 24 chłopów, 26 małorolnych i 14 chałupnych, a ogółem mieszkańców 390, natomiast grunty zajmowały 665 ha. Pod koniec XIX w Wódka miała wybrukowane ulice, agenturę pocztową, ochotniczą straż pożarną.
Inicjatorem budowy kościoła we wsi był proboszcz z Pralic koło Brna, który urodził się w Wódce, w chłopskiej rodzinie, w roku 1712. Już jako student postanowił wybudować kościół w rodzinnej wsi. Swoje postanowienie zrealizował w 1773 r., niemal wyłącznie własnymi środkami. W roku 1777 założył lokalię i zabezpieczył wynagrodzenie dla lokalisty. Rządowe potwierdzenie tego faktu nadeszło 18 października 1777 r. Kościół poświęcono św. Tekli. Równocześnie gmina założyła przy kościele cmentarz.. Kościół był remontowany w latach 1864 i 1886.
Pierwsza szkoła w Wódce powstała w 1750 r., nic jednak nie wiadomo o warunkach w jakich odbywało się nauczanie. Fundator kościoła pomyślał również o szkole, zostawiając jej swoim testamentem (1792 r.) 100 guldenów do oprocentowania. Dochód był przeznaczony \"na książki szkolne dla biednych i 1 gulden rocznie miał otrzymywać nauczyciel dla zachęty\". Wiadomo natomiast, że nową, jednoklasową szkołę wybudowano w roku 1820 i 23 lata później zastąpiono ją dwu klasową. System trzy klasowy istniał od 1908 r.
Info za [ Urząd Gminy Branice]
więcej  |
proszę czekać...
Wódka - Kościół św. Tekli, Centralnym punktem kościoła jest ołtarz główny. Wykonał go w 1906 r. stolarz artystyczny Schiller z Ząbkowic Śląskich za 2730 marek. Usytuowany jest w prezbiterium, oraz utrzymany w stylu neobarokowym, całość wykonana została w drewnie. Jest to ołtarz architektoniczny, przenośny, kondygnacyjny.
Mensa ołtarza umieszczona jest na drewnianym podeście. Po bokach ozdobiona zastała kolumnami-po dwie z każdej strony. Antepedium mensy ozdobiono roślinnym, płaskorzeźbionym ornamentem o złoconej polichromii. W centrum antepedium znajduje się płaskorzeźba posrebrzanego
baranka.
W centralnym punkcie predelli ołtarza głównego umieszczone jest pancerne
tabernakulum. Wprawione zostało tam 6 XII 1969 roku, a poświęcone 24 XII tego samego roku. Tabernakulum ozdobiono wizerunkiem kielicha eucharystycznego oraz dwoma greckimi literami: Α i Ω. Nad tabernakulum widoczna jest mała edikula, pod którą stoi krzyż łaciński. Kolumny
edikuli ustawione na malutkich postumentach; baldachim ozdobiono płaskorzeźbionymi ornamentami. Po obu stronach krzyża, oraz edikuli, w mniejszych niszach znajdują się figurki dwóch aniołów, ukazanych frontalnie ze złożonymi do modlitwy dłońmi.
W górnej kondygnacji nastawy ołtarzowej znajduje się obraz przedstawiający patronkę kościoła- św. Teklę. Po bokach obrazu, widoczne kolumny
o złoconych głowicach. Dekorację retabulum ołtarza uzupełniają dwie figury w niszach umieszczonych po bokach, przedstawiające dwie postaci, najprawdopodobniej chodzi o świętych. Są to jednak święci trudni do zidentyfikowania, a nie zachowały się niestety żadne zapiski, które wyjaśniałyby, kim owi święci są.
U szczytu ołtarza znajduje się płaskorzeźba przedstawiająca pelikana karmiącego młode własną krwią. 2009 - panVodka - 2011-01-25 21:23Wódka - Kościół św. Tekli, Przed północnym filarem świątyni( po prawej stronie od ołtarza głównego) w nawie, znajduje się ołtarz boczny, poświęcony Matce Bożej.
Jest to ołtarz ruchomy, architektoniczny i kondygnacyjny. Został on postawiony w roku 1907.
Mensa ołtarza ozdobiona jest po obu stronach kolumnami, z kapitelami w formie liści. Między tymi kolumienkami, znajduje się odsuwane antepedium zdobione złoconymi, płaskorzeźbionymi ornamentami,
oraz w jego środkowej części- złoconymi inicjałami Marii.
Nad mensą ołtarzową znajduje się predella, która stanowi dolną część retabulum ołtarza.
Predella zdobiona jest złoconymi ornamentami roślinnymi. W jej środkowej części wprawiony został portret. Niestety nie zachowały się żadne zapiski mówiące o tym, kim sportretowana osoba jest.
Najważniejszym elementem retabulum jest oczywiście obraz autorstwa Emila Hudka, przedstawiający Matkę Bożą z Dzieciątkiem Jezus na ramieniu, oraz berłem w drugiej ręce. Obraz ten, podobnie jak obraz w ołtarzu głównym ma wymiary 1x2 m. Prostokątny obraz wprawiony został w owalne, złocone obramienie. Po obu stronach obrazu znajdują się kolumny ze złoconymi kapitelami w formie liści, po dwie kolumny z każdej strony.
W zwieńczeniu ołtarza widoczna jest korona zdobiona gzymsikiem, który w górnej części zwielokrotniono, oraz dodatkowo ozdobiono złoconym ornamentem. Koronę zwieńcza krzyż łaciński. 2009 - panVodka - 2011-01-25 17:28koniec |
