Pierwszą wzmianką o Miedziance jest zapis, znanego historyka i proboszcza w jednej osobie z parafii katolickiej w Miedziance, Johannesa Kaufmanna, (po przejściu w stan spoczynku, był zatrudniony w bibliotece Grafa Schaffgotscha w Cieplicach), który mówi, że przed rokiem 1311 panem tych ziem, był Conrad Bavarus. Kilkadziesiąt lat później, zaczęto wydobywać srebro. W 1512 roku wieś kupuje Hans Dippold von Burghaus, który podejmuje próby wydobycia miedzi. W 1519 roku na prośbę Burghausa, król czeski Ludwik Jagiellończyk, nadaje prawa miasta górniczego. W XVI wieku istnieje tu 160 szybów i sztolni. Kolejnym właścicielem, był Justusz Decjusz sekretarz króla Zygmunta Starego. Koniec wieku XVI, był początkiem końca górnictwa, gdzie głównym powodem, była wojna 30-letnia przynosząca zarazę dziesiątkując miasto. Dopiero pod koniec XVIII wieku odżywa górnictwo w kilku kopalniach, gdzie odkryto złoża kobaltu. Z tego powodu Miedziankę w roku 1766 Odwiedził Fryderyk II. Kolejny upadek górnictwa nastąpił na początku XIX wieku, kiedy to gwałtownie spadło wydobycie. Ostatni szyb zamknięto w 1925 roku. Od tej pory, miasto stało się miejscem wypoczynku, tworząc klimat rekreacyjno-turystyczny. Dodatkowo sławę, przyniosło Piwo z Kupferbergu słynne na całe Prusy.
W 1945 roku miasto po skończonej wojnie, weszło w skład Polski, uzyskując obecną nazwę. Po 1945 roku kopalniami zainteresowali się nasi wyzwoleńcy ze wschodu, szukając złóż uranu, tworząc Zakłady Przemysłowe R1. Całe wydobycie w ilości 600 ton rud uranu zostało wywiezione za wschodnią granicę. Rabunkowa praca doprowadziła do szkód górniczych w skutek, czego, w 1967 roku, żołnierze wysadzili w powietrze kościół ewangelicki i wprowadzono zakaz remontów domów. W 1972 roku większość mieszkańców przesiedlono do Jeleniej Góry na osiedle Zabobrze, natomiast opuszczone kamienice zrównano z ziemią. Info.
więcej  |
