Mańczyce co najmniej od drugiej połowy XVI w. należały do rodziny von Gfug. W 1575r. w miejscowości urodził się Hans von Gfug, zapewne w jakiejś rezydencji należącej do jego rodu. Hans von Gfug z małżeństwa z Anną von Pfeil posiadał czterech synów. Jeden z nich – Caspar von Gfug odziedziczył Mańczyce. Kolejnymi właścicielami miejscowości z rodu Gfug byli: Adam, syn Caspra i Karl Chrystian, syn Adama. Karl Chrystian von Gfug (zm.1721r.) w 1697r. ożenił się z Eleonore Karoline (ur.1677r., zm.1739r.), córką Hansa Heinricha II von Hochberg. Karl Chrystian otrzymał od cesarza tytuł barona (1697r.), a następnie hrabiego (1701r.). Prawdopodobnie w drugiej dekadzie XVIII w. przebudował on rezydencję w Mańczycach. Z małżeństwa z Eleonore Karoline Karl Chrystian nie pozostawił potomstwa. Gdy zmarł w 1721r. majątek odziedziczyła wdowa. Z kolei po jej śmierci w 1739r. dobra w spadku otrzymał Friedrich Wilhelm von Posadowsky (ur.1721r., zm.1781r.), wnuk Anny Charlotte (ur.1672r., zm.1695r.), córki Adama von Gfug. W 1759r. Friedrich Wilhelm von Posadowsky sprzedał dobra Mańczyce i Borów hrabiemu Johannowi Ferdinandowi von Sandretzky, który utworzył z nich majorat. W rękach jego potomków Borów pozostał do 1945 roku, natomiast Mańczyce w pierwszym ćwierćwieczu dziewiętnastego stulecia przeszły na własność rodziny von Stosch. Pierwszym właścicielem majątku z tego rodu był Georg Anton (ur.1793r., zm.1863r.). Następnie dobra odziedziczył jego syn Georg Ludwig (ur.1828r., zm.1871r.). Cztery miesiące po śmierci Georga Ludwiga von Stoscha wdowa po nim Valerie z domu von Zeidlitz und Trützschler urodziła syna, Karla, który został spadkobiercą posiadłości. Zapewne do czasu osiągnięcia przez Karla pełnoletniości zarządzała nią matka. W 1894r. na dobra (Herrschaft Manze) składało się 5 majątków: Dürr-Hartau (Suchowice), Glofenau (Głownin), Manze (Mańczyce), Reisau (Stogi), Rosswitz (Rochowice). Z tego same Mańczyce liczyły 140ha: 123ha pól uprawnych, 12ha łąk, 2ha lasów, 3ha gospodarstwa. Po śmierci Kurta von Stoscha Herrschaft Manze przeszedł na własność jego matki hrabina Valerie von Stosch, z domu hrabina von Zedlitz-Trützschler. Kolejnym właścicielem został w 1904r. Kurt von Rohr, zięć hrabiny Valerie von Stosch. W 1910r. majątek odziedziczył Kurt von Rohr junior, syn Kurta von Rohr i Edith von Zedlitz-Trützschler. Według książki adresowej z 1937r. dobra (Dürr-Hartau, Glofenau, Manze, Reisau, Rosswitz) liczące 1311,57ha, w dalszym ciągu należały do Kurta von Rohr juniora. Powierzchnia majątku Mańczyce wynosiła 153,09ha, w tym 135,41ha pól uprawnych, 6ha łąk, 1,48ha lasu, 10,2ha liczyły park, drogi i podwórza gospodarcze. W latach czterdziestych XX w. Herrschaft Manze przeszedł w ręce rodziny von Minckwitz. Po drugiej wojnie światowej majątek został znacjonalizowany i przekazany w zarząd Państwowego Gospodarstwa Rolnego, będącego częścią kombinatu Strzelin. Po likwidacji PGR-u w latach dziewięćdziesiątych XX w. rezydencja w Mańczycach znajdowała się w gestii Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa. W tym czasie zabytek został w znacznym stopniu zdewastowany. W 1997r. pałac zakupiła osoba prywatna. Niedługo później rozpoczęły się prace remontowe. Niestety renowacja zabytku została przerwana.
Palaceslaska.pl
więcej  |
