Prev
Ostatnie komentarze
|
|
Lubaczów Kościuszki 145b |
|
Dana (2026-05-08 19:15:41)
Danusiu, było przypisanie tylko do Zespołu Placówek ..., dodałam jeszcze do 145b, ale nie jetem pewna, jaki był zamysł zakładających obiekty
|
|
da signa (2026-05-08 19:28:22)
Okazuje się, że tamten obiekt powinien mieć numer 145b czyli byłby tożsamy z tym założonym przez Ciebie. Usunęłam go i zostawiłam tylko jedno przypisanie.
|
|
Dana (2026-05-08 20:07:41)
To nie ja go zakładałam, ale dobrze, że teraz jest już w porządku :)
|
|
|
Lubaczów Kościuszki 145b |
|
Dana (2026-05-08 19:10:05)
Podmiana, poprawa datowania
|
|
|
Lubaczów Brama kościelna |
|
Dana (2026-05-08 18:26:28)
Kiedy na stronie edytuję "Koszary", pojawia się powyższa brama |
|
pawulon (2026-05-08 18:27:30)
Bo to koszary dla księży-)
|
|
ZPKSoft (2026-05-08 18:27:52)
Bo znacznik bramy jest z kategorii obiektów wojskowych.
|
|
da signa (2026-05-08 18:51:47)
Myślę, że bram wojskowych mamy na FP stosunkowo niedużo, a innych, zwłaszcza kościelnych, cmentarnych całe mnóstwo. Może dałoby się przenieść ten rodzaj obiektu do jakiejś kategorii ogólnej.
|
|
a%3A3%3A%7Bs%3A1%3A%22k%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bi%3A1%3Bi%3A1%3Bs%3A6%3A%22Polska%22%3B%7Ds%3A1%3A%22w%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A2%3A%2216%22%3Bi%3A1%3Bs%3A12%3A%22podkarpackie%22%3B%7Ds%3A1%3A%22m%22%3Ba%3A3%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A5%3A%2255879%22%3Bi%3A1%3Bs%3A15%3A%22Horyniec-Zdr%C3%B3j%22%3Bi%3A2%3Bb%3A1%3B%7D%7D
|
wczytywanie danych...
|
|
|
|
|
Horyniec - nazwa pochodzi od ruskiego słowa hora (góra). Górami tymi były przypuszczalnie wzgórza zaczynającego się tu Roztocza Rawskiego. Najstarsza wzmianka o Horyńcu pojawiła się w 1444 r., kiedy to książę mazowiecki i bełski Władysław darował osadę szlachcicowi Piotrowi Pieczykurowi z Wilcz. Później Horyniec należał kolejno do Lutosławskich, Gorelowskich, Telefusów, Stadnickich, Ponińskich i Karłowskich. Telefusowie zbudowali tu w XVII w. murowany dwór i drewnianą cerkiew. Tradycja głosi, że w XVII w. osada należała przez pewien czas do Sobieskich, a król Jan III bywał tu na polowaniach w swoim zameczku myśliwskim. Źródła potwierdzają, że w 1672 r. w okolicy pobił Tatarów.
Od 1717 r. Horyniec należał do Stadnickich, (np. do Mikołaja Stadnickiego), a w końcu XVIII w. po ślubie Zofii Stadnickiej, która owdowiawszy w 1815 roku, powtórnie wyszła za mąż za Aleksandra Ponińskiego (syna księcia Adama Ponińskiego), znalazł się w rękach Ponińskich. Małżeństwo ufundowało tu w 1818 r. klasycystyczną cerkiew.
Za sprawą tego rodu Horyniec stał się uzdrowiskiem i znanym ośrodkiem kultury. Np. książę Leander Piotr Poniński h. Łodzia, doprowadził do lokalizacji cmentarza (1852), budowy teatru (1843) i zapoczątkował zbiory biblioteki oraz okazywał pomoc franciszkańskim gwardianom.
Duże straty Horyniec poniósł po I wojnie światowej z powodu walk polsko-ukraińskich. W dwudziestoleciu międzywojennym podniósł się z upadku; w 1938 r. liczba mieszkańców wyniosła ok. 2 tys., w tym 1100 Polaków, 700 Ukraińców i 200 Żydów. We wrześniu 1939 r. w okolicy Horyńca walczyła 21 dywizja piechoty gen. Józefa Kustronia. Po od października 1939 r. do czerwca 1941 r. Horyniec znalazł się na terenie ZSRR. W okolicy powstało wtedy wiele umocnień tzw. Linii Mołotowa. Po zakończeniu II wojny światowej Horyniec był miejscem schronienia dla wielu mieszkańców okolicznych wsi, nękanych przez UPA, z tego też powodu stał się celem jej ataków.
za wiki
więcej  |
proszę czekać...
|
