Prev
Ostatnie komentarze
|
|
Podhajce Podhajce |
|
marek45 (2024-10-22 12:11:11)
|
|
marek45 (2024-10-22 12:20:37)
|
|
|
Podhajce Kościół Trójcy Świętej |
|
adi_62 (2020-03-14 17:26:30)
Czy mógłbyś wyprostować zdjęcia ? Pliki 6000x4000 px są za duże. Przy wysyłaniu proszę zaznaczyć opcję "zmniejszaj automatycznie zdjęcie" . Przy podmianie ta opcja nie działa i trzeba podmienić zdjęcie po uprzednim zmniejszeniu na dłuższym boku do 1900-2000 px.
|
|
Wojciech Abramowicz (2020-03-15 08:22:41)
Starałem się to wyprostować. Efekt taki jak widać. Co do wielkości zdjęć, to jak przed kilkoma dniami zacząłem je wrzucać, to zwrócono mi uwagę, ze bez potrzeby je zmniejszam. To ja już teraz nic nie rozumiem.
|
|
adi_62 (2020-03-15 09:10:15)
Wyprostowałem, zmniejszyłem i podmieniłem zdjęcie. Oczywiście możesz podmienić na poprzednią wersję. Zobacz współczesne zdjęcia z Polski, w większości mają rozmiar 1900-2000 px , tylko panoramy mają większy rozmiar na dłuższym boku.
|
|
Wojciech Abramowicz (2020-03-15 19:40:31)
Dzięki. Nigdy nie obrabiałem zdjęć w profesjonalnych programach. Dopiero dzisiaj zacząłem się bawić. Z czasem postaram się wszystko pozamieniać.
|
|
ylooC (2020-03-15 19:50:08)
To ja zasugerowałem nie zmnieszać zdjęć - na kresach jest mało zdjęć współczesnych, i nie zaszkodzi im pixeli. Nie będę darł szat - wasza decyzja :)
|
|
adi_62 (2020-03-15 20:03:28)
Świetnie. Gdybyś miał problem to pisz. Zawsze ktoś pomoże , chociaż na kresy niewiele osób zagląda. Z niektórymi zdjęciami będzie dużo zabawy ponieważ brakuje góry i górne partie mogą być obcinane.Ale i na to jest sposób . Trzeba o tym pamiętać już na etapie robienia zdjęcia.
|
|
adi_62 (2020-03-15 20:10:02)
Nie chcę być psem ogrodnika, ale dobrze wiesz, że gdyby to niektórzy zauważyli to była by niezła jazda. Faktycznie zdjęć współczesnych z ziem utraconych jest bardzo mało, Ukraina nie jest ostatnio popularnym kierunkiem podróży z wiadomych względów, Litwa pewnie przez ceny. 2000 pikseli to nie jest bardzo dużo, ale jeśli inni mają takie ograniczenia to czemu nie Wojtek ?:)
Trzeba przyznać odwiedzał faje miejsca i fajnie , że utrwalił to dla nas :)
|
|
ylooC (2020-03-15 22:06:19)
Czyli co ? zmniejszamy na 1900 z automatu?
|
|
adi_62 (2020-03-16 07:15:15)
Opcja automatycznego zmniejszania przy wstawianiu zdjęć zmniejsza je do 1900 i z tego generalnie dobrze jest korzystać. Przy panoramach trzeba zmniejszać ręcznie i dodawać z wyłączonym automatycznym zmniejszaniem. Dodane już zdjęcia Wojtek z czasem dopracuje sam, chyba , że poprosi o pomoc :)
Dopiero dzisiaj przypadkiem odkryłem stronę Wojtka. Widzę, że będziemy mieli jeszcze dużo ciekawych zdjęć.
|
|
ylooC (2020-03-16 14:28:11)
Widzisz, dlatego zabiegałem żeby te zdjęcia znalazły się u nas, bo są wręcz "unikatowe" - Wojtek (na FP wszyscy są - per Ty) zmniejszaj jednak zdjęcia automatycznie- te wrzucone, już nie musisz, chyba że będziesz je "obrabiał" dodatkowo - wtedy przy okazji zmniejsz.
|
|
Wojciech Abramowicz (2020-03-17 23:35:10)
oki.Postaram się wszystko wymienić.
|
|
|
Podhajce Podhajce - zdjęcia niezidentyfikowane |
|
ritterswalder (2018-10-22 21:44:11)
W nazwie źródła na końcu pierwszego słowa powinno być dodane "s" (Archiv jest rodzaju nijakiego).
|
|
Wiesław Smyk (2018-10-22 22:02:28)
A jak edytować źródło coby je poprawić ?
|
|
a%3A3%3A%7Bs%3A1%3A%22k%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bi%3A1%3Bi%3A1%3Bs%3A6%3A%22Polska%22%3B%7Ds%3A1%3A%22w%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A2%3A%2224%22%3Bi%3A1%3Bs%3A12%3A%22tarnopolskie%22%3B%7Ds%3A1%3A%22m%22%3Ba%3A3%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A5%3A%2256712%22%3Bi%3A1%3Bs%3A8%3A%22Podhajce%22%3Bi%3A2%3Bb%3A1%3B%7D%7D
|
wczytywanie danych...
|
|
|
|
|
Podhajce są bardzo starą osadą, jednak ich początki z powodu braku odpowiednich dokumentów są trudne do ustalenia. Jak głosi legenda w połowie XIII w. w rejonie dzisiejszych Podhajec zbłądził podczas polowania ruski król Daniel Halicki, a zbudowane podczas postoju chaty dały początek jednej z dzielnic Podhajec – Haliczowi. Istnieją również przypuszczeni, że w XIII w. istniało osiedle na miejscu dzisiejszego Tudyńca. Pierwsza pisemna wzmianka mówiąca o właścicielu Podhajec rycerzu Dionizym, pochodzi z 1397. W pierwszej połowie XV w. właścicielami Podhajec byli przedstawiciele szlachty ruskiej/ukraińskiej, Kniehiniccy. Miasto leżało wówczas na lewym brzegu Mużyłówki (dziś ta część Podhajec nosi nazwę Stare Miasto i stanowi jedno z przedmieść). Elżbieta Kniehinicka wyszła za mąż za Michała z Buczacza herbu Abdank, wojewodę podolskiego, który poległ w walce z Tatarami w 1438. W pierwszej połowie XV w. Michał Buczacki ufundował w Podhajcach pierwszy kościół rzymskokatolicki. Po zniszczeniu przez Tatarów fundację świątyni odnowił w 1463 jego syn Jakub (zm. 1541). W tym samym okresie (1446) wzmiankowana jest również pierwsza cerkiew.
Po wygaśnięciu rodu Buczackich Podhajce od 1534 przeszły w ręce rodziny Wolskich herbu Półkozic: Mikołaj Wolski wykupił u biskupa Jakuba Buczackiego za 10.000 florenów miasto Podhajce oraz klucz podhajecki. W 1539 Mikołaj Wolski uzyskując od Zygmunta I stosowny przywilej, wprowadził w Podhajcach prawo magdeburskie. Rok 1539 jest najczęściej podawaną datą powstania miasta. Mikołaj Wolski pozostawił Podhajce trzem synom: Stanisławowi, Mikołajowi i Zygmuntowi. Potomkowie Mikołaja sprzedali miasto Stanisławowi Golskiemu, towarzyszowi broni Jana Zamoyskiego i wiernemu stronnikowi króla. Dzięki Golskiemu Podhajce stały się jedną z najpotężniejszych fortec kresowych. Jego brat Jan Golski był żonaty z Zofią z Zamiechowskich. Po śmierci męża Zofia, która była jeszcze dwukrotnie zamężna, stała się właścicielką Podhajec. Po niemal całkowitym zniszczeniu kościoła Zofia, wówczas już Tyszkiewiczowa, postawiła nowy praktycznie od podstaw, i to do tej fundacji często można spotkać odwołania w źródłach. W 1641 kolejnymi właścicielami Podhajec stali się Potoccy. W 1663 podczas wyprawy zadnieprzańskiej w czasie wojny polsko-moskiewskiej w drodze ze Lwowa na zamku w Podhajcach przebywał przez kilka dni król Jan Kazimierz. Więcej br />
Podhajce były miejscem dwóch bitew wojsk polskich z Tatarami i Kozakami:
6–16 października 1667
8–9 września 1698
Monument upamiętniający miejsce bitwy 6−16 października 1667
Ostatnim właścicielem Podhajec z rodu Potockich był Marian herbu Pilawa – kasztelan lubaczowski. Kres panowania Potockich na ziemi podhajeckiej zbiegł się z dotkliwą klęską poniesioną przez konfederatów barskich w bitwie z wojskami rosyjskimi pułkownika Weissmana w pobliżu Podhajec 11 maja 1768. Od Potockich dobra podhajeckie odkupili Bielscy.
Podczas I rozbioru Polski (1772) Podhajce dostały się pod panowanie austriackie i zostały włączone do cyrkułu brzeżanskiego wchodzącego w skład tzw. Królestwa Galicji i Lodomerii (zachodnia część Podola). Po Bielskich dobra podhajeckie nabył w 1782 Kasper Rogaliński, a po nim Worcellowie.
Około 1820 miasteczko liczyło 3805 mieszkańców. W latach trzydziestych XIX w. przeprowadzono przez Podhajce trakt wiodący z Brzeżan do Monasterzysk. Pod koniec XIX w. rozpoczęto prace związane z linią kolejową, która miała połączyć miasto ze Lwowem. Inwestycję zrealizowano w 1909[16].
W połowie XIX w. dobra podhajeckie były własnością księcia Aleksandra Romualda Czartoryskiego. W 1840 Aleksander poślubił Marcelinę z d. Radziwiłł, która po śmierci męża przejęła Podhajce. Wkrótce zasłynęła jako gorąca patriotka polska i filantropka, m.in. fundowała ochronki dla dzieci wiejskich w okolicach Podhajec. Cieszyła się też sławą doskonałej pianistki, utalentowanej odtwórczyni dzieł Fryderyka Chopina, którego była uczennicą. W swym domu w Podhajcach księżna Marcelina często grywała na fortepianie, i prawdopodobnie stąd zrodziła się legenda, iż w Podhajcach przebywał Chopin[17].
W 1872 powołano i zorganizowano w Podhajcach Ochotniczą Straż Pożarną. Straż przyjęła na siebie obowiązki straży pożarnej gminnej. Przedstawiciel podhajeckiej straży (Michał Borowski) wziął udział w I Krajowym Zjeździe Straży na przełomie października i listopada 1875 i wszedł w skład pierwszej Rady Zawiadowczej[18].
W 1889 w Podhajcach wybuchł pożar. Według oficjalnych danych spłonęło wówczas 266 domów, zginęło 12 osób, a 7 zostało ciężko rannych. Bez dachu nad głową pozostało 2786 osób[19]. Na czele „komitetu ratunkowego” stanął burmistrz Podhajec Michał Borowski, pochodzący z rodziny Habdanków Borowskich (w 1884 za zasługi dla miasta Rada Miejska nazwała jedną z ulic Podhajec jego imieniem). W 1889 Borowski „osobiście się udał do bogatych ludzi i znanych filantropów w kraju i za granicą z prośbą o składki i zebrał dla biednych pogorzelców przeszło 30 000 złotych”[20].
Według obliczeń konskrypcyjnych przeprowadzonych w 1890 ustalono liczbę ludności w powiecie podhajeckim na 79 343. Podział (strukturę) ludności, biorąc pod uwagę religię prezentuje tabela[21]:
Dom byłej właścicielki miasta i uczennicy Fryderyka Chopina – Marceliny Czartoryskiej
Ludność obrządku greckokatolickiego 50 455
Ludność obrządku rzymskokatolickiego 20 529
Ludność obrządku mojżeszowego 8 336
Ludność obrządku ormiańskokatolickiego 13
Ludność obrządku ewangelickiego 8
W 1891 księżna Marcelina Czartoryska sprzedała dobra podhajeckie Towarzystwu Wzajemnych Ubezpieczeń w Krakowie[22]. W 1893 Podhajce od Towarzystwa odkupił Adam Czyżewicz.
Żołnierz stojący nad rzeką Koropiec (1916)
W lipcu 1914 Austriacy zmobilizowali do wojska wszystkich mężczyzn zdolnych do noszenia broni. W czasie walk front zatrzymał się na wschód od Strypy i Podhajce znalazły się w jego strefie. Zwożono do miasta rannych i chorych żołnierzy. Miejski szpital nie mógł pomieścić wszystkich i na potrzeby lecznictwa przeznaczono budynek „Sokoła”. Zmarłych żołnierzy grzebano obok cmentarza cywilnego. Tak powstał w Podhajcach cmentarz wojskowy. Pochowano na nim również ofiary wojny polsko-ukraińskiej (1918–1919). Jedną z nich był Wasyl Opariwski ojciec Jarosławy – żony Stepana Bandery[23]. Wojska rosyjskie wkroczyły do Podhajec 26 sierpnia 1914 i okupowały miasto ponad rok, tj. do 28 sierpnia 1915. Podczas inwazji rosyjskiej trwającej rok i dwa dni budynki miejskie nie ucierpiały. Rosjanie zniszczyli jedynie pałac i zabudowania dworskie, młyn amerykański, gorzelnię, budynek polskiego gimnazjum oraz stację kolejową. Potyczki z Ukraińcami i bolszewikami w latach dwudziestych spowodowały, że polskiemu rządowi zależało na wzmocnieniu „polskości” na Kresach Wschodnich[25]. Kolejny raz mobilizowano nowych osadników, z których większość stanowili żołnierze odznaczeni w walce o niepodległość i w wojnie 1920. Jedną z takich rodzin była rodzina Gerlachów, która przeniosła się w latach 1925–1926 z Rzeszowszczyzny do Podhajec. Miejsce w Podhajcach, gdzie mieszkali osadnicy do lat trzydziestych, nazywano Kolonią lub Holendry-Kolonią. Później już występowała nazwa Mazury – były one niejako przedłużeniem przysiółka Holendry
więcej  |
proszę czekać...
|
