Prev
Ostatnie komentarze
|
|
Jaworów (Яворів) Jaworów (Яворів) |
|
Dana (2021-11-25 11:47:00)
Do Niew. Ręka: Proszę o dopisanie do powiatu jaworskiego miejscowości Hruszów |
|
marek45 (2023-12-17 16:49:43)
|
|
Dana (2023-12-17 18:21:52)
Hruszów już dopisany, ale nadal nie mogę dociec, jaką rolę pełnił budynek w przeszłości, widoczny na zdjęciu |
|
|
Rogóźno (Рогізно) Cerkiew św. Michała Archanioła (Церква св.Михаїла) |
|
ritterswalder (2019-04-19 14:25:18)
Powiat samborski to chyba nie jaworowski - za daleko.
|
|
McAron (2019-04-19 18:13:23)
Dzięki. Nie doczytałem wszystkiego na Wikipedii. Faktycznie wieś w powiecie samborskim też jest.
|
|
a%3A3%3A%7Bs%3A1%3A%22k%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bi%3A1%3Bi%3A1%3Bs%3A6%3A%22Polska%22%3B%7Ds%3A1%3A%22w%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A2%3A%2223%22%3Bi%3A1%3Bs%3A8%3A%22lwowskie%22%3B%7Ds%3A1%3A%22m%22%3Ba%3A3%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A5%3A%2257090%22%3Bi%3A1%3Bs%3A23%3A%22Jawor%C3%B3w+%28%D0%AF%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%96%D0%B2%29%22%3Bi%3A2%3Bb%3A1%3B%7D%7D
|
wczytywanie danych...
|
|
|
|
|
Pierwsze wzmianki pochodzą z lat 1376 i 1408. Jaworów wymieniany w nich jest jako własność księcia opawskiego i raciborskiego Wacława I. Miasto królewskie lokowane w 1408 roku położone było w XVI wieku w województwie ruskim[1]. W 1569 roku Jaworów otrzymał prawa magdeburskie od króla Zygmunta II Augusta. Znajdował się tu zamek wybudowany w XIV wieku. W tej rezydencji król Jana III Sobieskiego w 1683 roku otrzymał gratulacje od papieża Innocentego XI po zwycięstwie nad Turkami pod Wiedniem[2]. Resztki zamku Sobieskiego służyły w okresie zaborów za areszt.
W Jaworowie w roku 1619 wydrukowana została sztuka dramatyczna Jakuba Gawatha pt. Tragaedia, albo Wizerunk śmierci przeświątego Jana Chrzciciela, przesłańca Bożego.
Do 1772 roku Jaworów był ważnym ośrodkiem handlowym i rzemieślniczym (obuwniczym) na szlaku Lwów – Jarosław. W okresie zaborów było miastem powiatowym w austriackiej prowincji Galicja. W 1914 roku miasto liczyło 10 500 mieszkańców (w tym 1500 Polaków, 2700 Żydów, dużą społeczność stanowili Czesi).
W 1908 założono gimnazjum w Jaworowie.
W okresie Zachodnioukraińskiej Republiki Ludowej Ukraińcy zamordowali w Jaworowie 17 Polaków, po wcześniejszych torturach i próbie wymuszenia na nich przyznania się do rzekomego spisku wobec nowej władzy ukraińskiej[4]. 4 czerwca 1922 roku w ramach pierwszego wystąpienia UWO zdetonowano bombę pod koszarami Policji Państwowej.
W okresie dwudziestolecia międzywojennego w Jaworowie mieściła się polska Państwowa Szkoła Przemysłu Drzewnego. W 1926 roku w Jaworowie została zorganizowana Szkoła Podoficerów Zawodowych Kawalerii, której pierwszym komendantem został major Tadeusz Komorowski, późniejszy generał dywizji, komendant główny Armii Krajowej i Naczelny Wódz. W drugiej połowie lat 30. XX wieku do Jaworowa została przeniesiona ze Lwowa Kadra 6 Dywizjonu Taborów.
Do września 1939 roku miasto powiatowe w województwie lwowskim.
25 czerwca 1941 roku zdobyty przez Wehrmacht[6]. Po zajęciu miasta przez Niemców Ukraińcy dokonali pod koniec czerwca 1941 roku pogromu Żydów. Ukraińska milicja wraz z hitlerowcami zniszczyła synagogę, bito i zabijano Żydów. Działacze OUN-B ogłosili deklarację odnowienia państwa ukraińskiego. Także w tym czasie (względnie w lipcu 1941) Policja Bezpieczeństwa rozstrzelała 15 Żydów wskazanych przez Ukraińców[7]; miał być to odwet za zabójstwa na miejscowych[6]. Podczas okupacji Niemcy dokonali zagłady ludności żydowskiej Jaworowa. Największa akcja eksterminacyjna w 1942 roku miała miejsce w listopadzie - gestapo wywiozło 1,3 tys. osób do obozu śmierci w Bełżcu a na miejscu zostało zabitych 400-500 osób. Po tej akcji utworzono w Jaworowie tzw. getto wtórne, do którego zwieziono Żydów z okolicznych miejscowości, łącznie około 6-7 tys. osób. Z powodu fatalnych warunków panujących w getcie zimą 1942-43 roku zmarła niemal połowa jego więźniów. Tych, którzy przeżyli zimę, gestapo rozstrzelało w kwietniu 1943 roku w lesie w Porudnie, jedynie 200 osób przeniesiono do obozu janowskiego.
Pod okupacją niemiecką w Polsce siedziba gminy Jaworów[9].
Podczas czystki etnicznej w Małopolsce Wschodniej Jaworów był miejscem do którego ściągali polscy uchodźcy w okolicznych miejscowości[10] i skąd później ewakuowali się dalej na zachód[11]. Tych, którzy zostali, w większości ekspatriowano w 1945 roku[12].
Silnie zbombardowany[13], 24 lipca 1944 roku Jaworów został zajęty przez Armię Czerwoną[14]. 16 sierpnia 1945 na mocy traktatu granicznego pomiędzy Tymczasowym Rządem Jedności Narodowej a rządem ZSRR włączony do Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej w składzie ZSRR.
27 maja 1947 roku ukraińskie podziemie wysadziło w powietrze pomnik Lenina[15].
W latach 60-90. XX wieku pod Jaworowem eksploatowano bogate złoża siarki (Jaworowskie Zagłębie Siarkowe). Po upadłym kombinacie pozostały wyrobiska i zdegradowane tereny pomiędzy Jaworowem a Nowojaworowskiem[12].
Od 1991 na terytorium niepodległej Ukrainy.
Rada Miejska Jaworowa w 2011 roku nadała honorowe obywatelstwo miasta Jaworowa Stepanowi Banderze i Romanowi Szuchewyczowi[16].
W Jaworowie działa oddział Towarzystwa Kultury Polskiej Ziemi Lwowskiej[17].
Źródło: www.wikipedia.org
więcej  |
proszę czekać...
|
