|
|
Dawny kościół i wieża ratusza.
W KÄ…tach, w 1819 r....
Kąty Wrocławskie
... ewangelicy na nowo otwarli swojÄ… szkołę, a spoÅ›ród 1195 mieszkaÅ„ców ich zbór liczyÅ‚ 139 osób. SÄ… to dane dotyczÄ…ce tylko ... Król Fryderyk Wilhelm III interesowaÅ‚ siÄ™ budowÄ… koÅ›cioÅ‚a i bÄ™dÄ…c w KÄ…tach w 1835 roku, kiedy ten byÅ‚ już prawie gotowy, na uroczystym przyjÄ™ciu powiedziaÅ‚ miÄ™dzy innymi: „ChÄ™tnie uczyniÅ‚em coÅ› dla biednego miasta i cieszÄ™ siÄ™ że zaradziÅ‚em jego potrzebom”. Obecny tam wtedy z tej okazji chór szkolny zÅ‚ożony z 36 dzieci zaÅ›piewaÅ‚ psalm „DziÄ™kujmy wszyscy Bogu”. I tu również kronikarz odnotowaÅ‚ jak dużym wyróżnieniem byÅ‚ fakt, iż król obdarowaÅ‚ kantora dwoma, a jego adjuvanta jednym „Friedrichsdorem” (pruska zÅ‚ota moneta)
i że dzieci dostaÅ‚y po pół talara. 19.01.1836 roku nowa Å›wiÄ…tynia zostaÅ‚a poÅ›wiÄ™cona, a w uroczystoÅ›ci tej braÅ‚y szerokie rzesze ludnoÅ›ci. Pierwszym duchownym byÅ‚ pastor Biehler, który cieszyÅ‚ siÄ™ dużym poważaniem, tak samo jak jego katolicki brat w wierze, proboszcz Scholz. Budowla zostaÅ‚a postawiona w Rynku w taki sposób, że szczytowa Å›ciana pn.- wsch. jest skierowana w kierunku wieży. Ten ukÅ‚ad miaÅ‚ powodować wrażenie, że koÅ›ciół ma wolnostojÄ…cÄ… „CampaniliÄ™” (wÅ‚oski typ wieży koÅ›cielnej-dzwonnicy). Budynek zbudowany jest z cegÅ‚y tzw. licówki, w kolorze żółci i czerwieni, ukÅ‚adanej w urozmaicone wzory. Åšciany zewnÄ™trzne spoczywajÄ… na wystajÄ…cym murowanym fundamencie i ożywione sÄ… biegnÄ…cym
wokół pasem gzymsu. MiÄ™dzy dwoma rzÄ™dami ukoÅ›nie uÅ‚ożonych cegieÅ‚ znajduje siÄ™ również obiegajÄ…cy jÄ… gzyms rynnowy. W Å›cianach bocznych sÄ… po cztery okna zwieÅ„czone półkoliÅ›cie. Dach dwuspadowy, pokryty jest dachówkÄ…, tzw. „karpiówkÄ…”. Główne wejÅ›cie skierowane na pÅ‚d.- zach. ozdobione jest portalem. Nad potrójnymi prostokÄ…tnymi drzwiami wejÅ›ciowymi z poziomymi zakoÅ„czeniami znajdujÄ… siÄ™ trzy Å‚uki półkoliste-tympanony, w których para klÄ™czÄ…cych aniołów trzymaÅ‚a odlane w żeliwie tablice z cytatami z Biblii. (Gal.C1 V 24 ; Off. Joh. C4 V8; Gal.C5 V1) Reliefy te zostaÅ‚y wykonane przez wrocÅ‚awskiego rzeźbiarza A.C. Mächtiga, wg projektu F. K. Schinkla. Na Å›cianach szczytowych, na których nie ma ozdób, znajdujÄ… siÄ™ okrÄ…gÅ‚e okna, a w nich odlane w żeliwie ramy. Wysoko podciÄ…gniÄ™te naroża frontonu ozdobiono motywem zdobniczym w ksztaÅ‚cie gałązki palmowej. Na samym szczycie Å›ciany zamontowano odlany w żeliwie krzyż. Od strony pÅ‚n.- wsch. wstÄ™pu do Å›wiÄ…tyni Bożej strzegÅ‚ prostokÄ…tny portal. Nad nim znajdowaÅ‚a siÄ™ tablica z nastÄ™pujÄ…cym napisem: „Z Å‚aski majestatu króla Fryderyka Wilhelma III i dziÄ™ki pobożnemu zapaÅ‚owi parafian, zbudowano ten koÅ›ciół w 1835 roku i przeznaczono go dla odradzajÄ…cego siÄ™ koÅ›cioÅ‚a ewangelickiego”. Do dzisiaj budzi uznanie dokÅ‚adna robota murarska, gdzie widać rÄ™kÄ™ zrÄ™cznych fachowców. Budowla kosztowaÅ‚a okoÅ‚o 16 000 talarów, z czego król daÅ‚ 9277 talarów. Reszta zostaÅ‚a sfinansowana dziÄ™ki legatom i zbiórkom, oraz datkom parafian. W 1841 roku czeladnik mÅ‚ynarski Knorn, który wygraÅ‚ dużą nagrodÄ™, podarowaÅ‚ wspólnocie dwa dzwony, z których jeden zostaÅ‚ odlany w warsztacie Klagemanna we WrocÅ‚awiu. Na nim, pod herbem cechowym mÅ‚ynarzy znajdowaÅ‚ siÄ™ napis: „Ernst Gottfried Knorn koÅ›cioÅ‚owi ewangelickiemu w KÄ…tach”. Na drugim dzwonie znajdowaÅ‚ siÄ™ wizerunek Melanchtona i cytaty z Biblii. ByÅ‚ tam również trzeci dzwon, odkupiony od rady miejskiej OleÅ›nicy, na którym byÅ‚ herb pruski i data 1834. Drugi i trzeci dzwon w latach I wojny Å›wiatowej zostaÅ‚y zdjÄ™te i oddane w wyniku rekwizycji wojennej. JeÅ›li do koÅ›cioÅ‚a wchodziÅ‚o siÄ™ przez główne wejÅ›cie, to w przedsionku wejÅ›ciowym (kruchcie) znajdowaÅ‚y siÄ™ podwójne schody na trójbocznÄ… emporÄ™ i na strych. Empora o skromnej dekoracji malarskiej, wznosiÅ‚a siÄ™ na drewnianych sÅ‚upach, które spoczywaÅ‚y na marmurowych postumentach.
Między nimi znajdowało się elektryczne oświetlenie. Nadbudówka nad emporą składała się również ze słupów drewnianych, które połączone były ze sobą półkolistymi łukami. Po płn.- wsch. stronie znajdowała się za ołtarzem ambonowym dwupoziomowa kancelaria i zakrystia. Drewniana ściana ołtarza była złocona i pomalowana w deseń naśladujący marmur.
Na wysoko podniesionych narożnikach Å›ciany szczytowej oÅ‚tarza znajdowaÅ‚y siÄ™ pomalowane na biaÅ‚o figury Å›w. Piotra i PawÅ‚a, i zapewne byÅ‚o to nawiÄ…zanie do patronów katolickiego koÅ›cioÅ‚a w KÄ…tach. WiszÄ…ca nad oÅ‚tarzem ambona dostÄ™pna byÅ‚a z piÄ™tra zakrystii, a pod niÄ… w 1862 roku zawieszono obraz „ZÅ‚ożenie do grobu” pÄ™dzla G. A. Dresdena. W koÅ›ciele znajdowaÅ‚o siÄ™ też kilka szczególnie wartoÅ›ciowych przedmiotów, jak np. drewniany zegar z roku 1835, czy chrzcielnica na trzech nogach odlana w żeliwie z 1835 roku z napisem:
„Chrzest jest zwiÄ…zkiem czystego sumienia z Bogiem”. Dzisiaj po schodach którymi kiedyÅ› chrzeÅ›cijanie szli do koÅ›cioÅ‚a, nie wchodzi siÄ™ już, aby siÄ™ modlić. Ów rozdziaÅ‚ dotyczÄ…cy koÅ›cielnej wspólnoty ewangelickiej w KÄ…tach zostaÅ‚ zamkniÄ™ty. Po roku 1945 z koÅ›cioÅ‚a usuniÄ™to część wewnÄ™trznego wyposażenia, zdjÄ™to tablicÄ™ fundacyjnÄ…, krzyże i żeliwne reliefy. StaÅ‚ jakiÅ› czas pusty, potem funkcjonowaÅ‚o w nim do 1964 roku kino o nazwie „Radość”. Po jego przeniesieniu do dzisiejszego GOK i S-u koÅ›ciół staÅ‚ zamkniÄ™ty. W 1971 r. budynek przejęła G.S. w KÄ…tach i wtedy to dokonano tzw. modernizacji. UsuniÄ™to emporÄ™ i resztÄ™ konstrukcji oÅ‚tarza, od str. wsch. przedÅ‚użono okna, wnÄ™trze przedzielono stropem, a caÅ‚ość przystosowano do peÅ‚nienia funkcji obiektu handlowego, co chyba nie byÅ‚o najszczęś ... ukÅ‚ad miaÅ‚ powodować wrażenie, że koÅ›ciół ma wolnostojÄ…cÄ… „CampaniliÄ™” (wÅ‚oski typ wieży koÅ›cielnej-dzwonnicy). Budynek zbudowany jest z cegÅ‚y tzw. licówki, w kolorze żółci i czerwieni, ukÅ‚adanej w urozmaicone wzory. Åšciany zewnÄ™trzne spoczywajÄ… na wystajÄ…cym murowanym fundamencie i ożywione sÄ… biegnÄ…cym
wokół pasem gzymsu. MiÄ™dzy dwoma rzÄ™dami ukoÅ›nie uÅ‚ożonych cegieÅ‚ znajduje siÄ™ również obiegajÄ…cy jÄ… gzyms rynnowy. W Å›cianach bocznych sÄ… po cztery okna zwieÅ„czone półkoliÅ›cie. Dach dwuspadowy, pokryty jest dachówkÄ…, tzw. „karpiówkÄ…”. Główne wejÅ›cie skierowane na pÅ‚d.- zach. ozdobione jest portalem. Nad potrójnymi prostokÄ…tnymi drzwiami wejÅ›ciowymi z poziomymi zakoÅ„czeniami znajdujÄ… siÄ™ trzy Å‚uki półkoliste-tympanony, w których para klÄ™czÄ…cych aniołów trzymaÅ‚a odlane w żeliwie tablice z cytatami z Biblii. (Gal.C1 V 24 ; Off. Joh. C4 V8; Gal.C5 V1) Reliefy te zostaÅ‚y wykonane przez wrocÅ‚awskiego rzeźbiarza A.C. Mächtiga, wg projektu F. K. Schinkla. Na Å›cianach szczytowych, na których nie ma ozdób, znajdujÄ… siÄ™ okrÄ…gÅ‚e okna, a w nich odlane w żeliwie ramy. Wysoko podciÄ…gniÄ™te naroża frontonu ozdobiono motywem zdobniczym w ksztaÅ‚cie gałązki palmowej. Na samym szczycie Å›ciany zamontowano odlany w żeliwie krzyż. Od strony pÅ‚n.- wsch. wstÄ™pu do Å›wiÄ…tyni Bożej strzegÅ‚ prostokÄ…tny portal. Nad nim znajdowaÅ‚a siÄ™ tablica z nastÄ™pujÄ…cym napisem: „Z Å‚aski majestatu króla Fryderyka Wilhelma III i dziÄ™ki pobożnemu zapaÅ‚owi parafian, zbudowano ten koÅ›ciół w 1835 roku i przeznaczono go dla odradzajÄ…cego siÄ™ koÅ›cioÅ‚a ewangelickiego”. Do dzisiaj budzi uznanie dokÅ‚adna robota murarska, gdzie widać rÄ™kÄ™ zrÄ™cznych fachowców. Budowla kosztowaÅ‚a okoÅ‚o 16 000 talarów, z czego król daÅ‚ 9277 talarów. Reszta zostaÅ‚a sfinansowana dziÄ™ki legatom i zbiórkom, oraz datkom parafian. W 1841 roku czeladnik mÅ‚ynarski Knorn, który wygraÅ‚ dużą nagrodÄ™, podarowaÅ‚ wspólnocie dwa dzwony, z których jeden zostaÅ‚ odlany w warsztacie Klagemanna we WrocÅ‚awiu. Na nim, pod herbem cechowym mÅ‚ynarzy znajdowaÅ‚ siÄ™ napis: „Ernst Gottfried Knorn koÅ›cioÅ‚owi ewangelickiemu w KÄ…tach”. Na drugim dzwonie znajdowaÅ‚ siÄ™ wizerunek Melanchtona i cytaty z Biblii. ByÅ‚ tam również trzeci dzwon, odkupiony od rady miejskiej OleÅ›nicy, na którym byÅ‚ herb pruski i data 1834. Drugi i trzeci dzwon w latach I wojny Å›wiatowej zostaÅ‚y zdjÄ™te i oddane w wyniku rekwizycji wojennej. JeÅ›li do koÅ›cioÅ‚a wchodziÅ‚o siÄ™ przez główne wejÅ›cie, to w przedsionku wejÅ›ciowym (kruchcie) znajdowaÅ‚y siÄ™ podwójne schody na trójbocznÄ… emporÄ™ i na strych. Empora o skromnej dekoracji malarskiej, wznosiÅ‚a siÄ™ na drewnianych sÅ‚upach, które spoczywaÅ‚y na marmurowych postumentach.
Między nimi znajdowało się elektryczne oświetlenie. Nadbudówka nad emporą składała się również ze słupów drewnianych, które połączone były ze sobą półkolistymi łukami. Po płn.- wsch. stronie znajdowała się za ołtarzem ambonowym dwupoziomowa kancelaria i zakrystia. Drewniana ściana ołtarza była złocona i pomalowana w deseń naśladujący marmur.
Na wysoko podniesionych narożnikach Å›ciany szczytowej oÅ‚tarza znajdowaÅ‚y siÄ™ pomalowane na biaÅ‚o figury Å›w. Piotra i PawÅ‚a, i zapewne byÅ‚o to nawiÄ…zanie do patronów katolickiego koÅ›cioÅ‚a w KÄ…tach. WiszÄ…ca nad oÅ‚tarzem ambona dostÄ™pna byÅ‚a z piÄ™tra zakrystii, a pod niÄ… w 1862 roku zawieszono obraz „ZÅ‚ożenie do grobu” pÄ™dzla G. A. Dresdena. W koÅ›ciele znajdowaÅ‚o siÄ™ też kilka szczególnie wartoÅ›ciowych przedmiotów, jak np. drewniany zegar z roku 1835, czy chrzcielnica na trzech nogach odlana w żeliwie z 1835 roku z napisem:
„Chrzest jest zwiÄ…zkiem czystego sumienia z Bogiem”. Dzisiaj po schodach którymi kiedyÅ› chrzeÅ›cijanie szli do koÅ›cioÅ‚a, nie wchodzi siÄ™ już, aby siÄ™ modlić. Ów rozdziaÅ‚ dotyczÄ…cy koÅ›cielnej wspólnoty ewangelickiej w KÄ…tach zostaÅ‚ zamkniÄ™ty. Po roku 1945 z koÅ›cioÅ‚a usuniÄ™to część wewnÄ™trznego wyposażenia, zdjÄ™to tablicÄ™ fundacyjnÄ…, krzyże i żeliwne reliefy. StaÅ‚ jakiÅ› czas pusty, potem funkcjonowaÅ‚o w nim do 1964 roku kino o nazwie „Radość”. Po jego przeniesieniu do dzisiejszego GOK i S-u koÅ›ciół staÅ‚ zamkniÄ™ty. W 1971 r. budynek przejęła G.S. w KÄ…tach i wtedy to dokonano tzw. modernizacji. UsuniÄ™to emporÄ™ i resztÄ™ konstrukcji oÅ‚tarza, od str. wsch. przedÅ‚użono okna, wnÄ™trze przedzielono stropem, a caÅ‚ość przystosowano do peÅ‚nienia funkcji obiektu handlowego, co chyba nie byÅ‚o ... aniołów trzymaÅ‚a odlane w żeliwie tablice z cytatami z Biblii. (Gal.C1 V 24 ; Off. Joh. C4 V8; Gal.C5 V1) Reliefy te zostaÅ‚y wykonane przez wrocÅ‚awskiego rzeźbiarza A.C. Mächtiga, wg projektu F. K. Schinkla. Na Å›cianach szczytowych, na których nie ma ozdób, znajdujÄ… siÄ™ okrÄ…gÅ‚e okna, a w nich odlane w żeliwie ramy. Wysoko podciÄ…gniÄ™te naroża frontonu ozdobiono motywem zdobniczym w ksztaÅ‚cie gałązki palmowej. Na samym szczycie Å›ciany zamontowano odlany w żeliwie krzyż. Od strony pÅ‚n.- wsch. wstÄ™pu do Å›wiÄ…tyni Bożej strzegÅ‚ prostokÄ…tny portal. Nad nim znajdowaÅ‚a siÄ™ tablica z nastÄ™pujÄ…cym napisem: „Z Å‚aski majestatu króla Fryderyka Wilhelma III i dziÄ™ki pobożnemu zapaÅ‚owi parafian, zbudowano ten koÅ›ciół w 1835 roku i przeznaczono go dla odradzajÄ…cego siÄ™ koÅ›cioÅ‚a ewangelickiego”. Do dzisiaj budzi uznanie dokÅ‚adna robota murarska, gdzie widać rÄ™kÄ™ zrÄ™cznych fachowców. Budowla kosztowaÅ‚a okoÅ‚o 16 000 talarów, z czego król daÅ‚ 9277 talarów. Reszta zostaÅ‚a sfinansowana dziÄ™ki legatom i zbiórkom, oraz datkom parafian. W 1841 roku czeladnik mÅ‚ynarski Knorn, który wygraÅ‚ dużą nagrodÄ™, podarowaÅ‚ wspólnocie dwa dzwony, z których jeden zostaÅ‚ odlany w warsztacie Klagemanna we WrocÅ‚awiu. Na nim, pod herbem cechowym mÅ‚ynarzy znajdowaÅ‚ siÄ™ napis: „Ernst Gottfried Knorn koÅ›cioÅ‚owi ewangelickiemu w KÄ…tach”. Na drugim dzwonie znajdowaÅ‚ siÄ™ wizerunek Melanchtona i cytaty z Biblii. ByÅ‚ tam również trzeci dzwon, odkupiony od rady miejskiej OleÅ›nicy, na którym byÅ‚ herb pruski i data 1834. Drugi i trzeci dzwon w latach I wojny Å›wiatowej zostaÅ‚y zdjÄ™te i oddane w wyniku rekwizycji wojennej. JeÅ›li do koÅ›cioÅ‚a wchodziÅ‚o siÄ™ przez główne wejÅ›cie, to w przedsionku wejÅ›ciowym (kruchcie) znajdowaÅ‚y siÄ™ podwójne schody na trójbocznÄ… emporÄ™ i na strych. Empora o skromnej dekoracji malarskiej, wznosiÅ‚a siÄ™ na drewnianych sÅ‚upach, które spoczywaÅ‚y na marmurowych postumentach.
Między nimi znajdowało się elektryczne oświetlenie. Nadbudówka nad emporą składała się również ze słupów drewnianych, które połączone były ze sobą półkolistymi łukami. Po płn.- wsch. stronie znajdowała się za ołtarzem ambonowym dwupoziomowa kancelaria i zakrystia. Drewniana ściana ołtarza była złocona i pomalowana w deseń naśladujący marmur.
Na wysoko podniesionych narożnikach Å›ciany szczytowej oÅ‚tarza znajdowaÅ‚y siÄ™ pomalowane na biaÅ‚o figury Å›w. Piotra i PawÅ‚a, i zapewne byÅ‚o to nawiÄ…zanie do patronów katolickiego koÅ›cioÅ‚a w KÄ…tach. WiszÄ…ca nad oÅ‚tarzem ambona dostÄ™pna byÅ‚a z piÄ™tra zakrystii, a pod niÄ… w 1862 roku zawieszono obraz „ZÅ‚ożenie do grobu” pÄ™dzla G. A. Dresdena. W koÅ›ciele znajdowaÅ‚o siÄ™ też kilka szczególnie wartoÅ›ciowych przedmiotów, jak np. drewniany zegar z roku 1835, czy chrzcielnica na trzech nogach odlana w żeliwie z 1835 roku z napisem:
„Chrzest jest zwiÄ…zkiem czystego sumienia z Bogiem”. Dzisiaj po schodach którymi kiedyÅ› chrzeÅ›cijanie szli do koÅ›cioÅ‚a, nie wchodzi siÄ™ już, aby siÄ™ modlić. Ów rozdziaÅ‚ dotyczÄ…cy koÅ›cielnej wspólnoty ewangelickiej w KÄ…tach zostaÅ‚ zamkniÄ™ty. Po roku 1945 z koÅ›cioÅ‚a usuniÄ™to część wewnÄ™trznego wyposażenia, zdjÄ™to tablicÄ™ fundacyjnÄ…, krzyże i żeliwne reliefy. StaÅ‚ jakiÅ› czas pusty, potem funkcjonowaÅ‚o w nim do 1964 roku kino o nazwie „Radość”. Po jego przeniesieniu do dzisiejszego GOK i S-u koÅ›ciół staÅ‚ zamkniÄ™ty. W 1971 r. budynek przejęła G.S. w KÄ…tach i wtedy to dokonano tzw. modernizacji. UsuniÄ™to emporÄ™ i resztÄ™ konstrukcji oÅ‚tarza, od str. wsch. przedÅ‚użono okna, wnÄ™trze przedzielono stropem, a caÅ‚ość przystosowano do peÅ‚nienia funkcji obiektu handlowego, co chyba nie byÅ‚o naj ... nimi znajdowaÅ‚o siÄ™ elektryczne oÅ›wietlenie. Nadbudówka nad emporÄ… skÅ‚adaÅ‚a siÄ™ również ze sÅ‚upów drewnianych, które połączone byÅ‚y ze sobÄ… półkolistymi Å‚ukami. Po pÅ‚n.- wsch. stronie znajdowaÅ‚a siÄ™ za oÅ‚tarzem ambonowym dwupoziomowa kancelaria i zakrystia. Drewniana Å›ciana oÅ‚tarza byÅ‚a zÅ‚ocona i pomalowana w deseÅ„ naÅ›ladujÄ…cy marmur.
Na wysoko podniesionych narożnikach Å›ciany szczytowej oÅ‚tarza znajdowaÅ‚y siÄ™ pomalowane na biaÅ‚o figury Å›w. Piotra i PawÅ‚a, i zapewne byÅ‚o to nawiÄ…zanie do patronów katolickiego koÅ›cioÅ‚a w KÄ…tach. WiszÄ…ca nad oÅ‚tarzem ambona dostÄ™pna byÅ‚a z piÄ™tra zakrystii, a pod niÄ… w 1862 roku zawieszono obraz „ZÅ‚ożenie do grobu” pÄ™dzla G. A. Dresdena. W koÅ›ciele znajdowaÅ‚o siÄ™ też kilka szczególnie wartoÅ›ciowych przedmiotów, jak np. drewniany zegar z roku 1835, czy chrzcielnica na trzech nogach odlana w żeliwie z 1835 roku z napisem:
„Chrzest jest zwiÄ…zkiem czystego sumienia z Bogiem”. Dzisiaj po schodach którymi kiedyÅ› chrzeÅ›cijanie szli do koÅ›cioÅ‚a, nie wchodzi siÄ™ już, aby siÄ™ modlić. Ów rozdziaÅ‚ dotyczÄ…cy koÅ›cielnej wspólnoty ewangelickiej w KÄ…tach zostaÅ‚ zamkniÄ™ty. Po roku 1945 z koÅ›cioÅ‚a usuniÄ™to część wewnÄ™trznego wyposażenia, zdjÄ™to tablicÄ™ fundacyjnÄ…, krzyże i żeliwne reliefy. StaÅ‚ jakiÅ› czas pusty, potem funkcjonowaÅ‚o w nim do 1964 roku kino o nazwie „Radość”. Po jego przeniesieniu do dzisiejszego GOK i S-u koÅ›ciół staÅ‚ zamkniÄ™ty. W 1971 r. budynek przejęła G.S. w KÄ…tach i wtedy to dokonano tzw. modernizacji. UsuniÄ™to emporÄ™ i resztÄ™ konstrukcji oÅ‚tarza, od str. wsch. przedÅ‚użono okna, wnÄ™trze przedzielono stropem, a caÅ‚ość przystosowano do peÅ‚nienia funkcji obiektu handlowego, co chyba nie byÅ ... dostÄ™pna byÅ‚a z piÄ™tra zakrystii, a pod niÄ… w 1862 roku zawieszono obraz „ZÅ‚ożenie do grobu” pÄ™dzla G. A. Dresdena. W koÅ›ciele znajdowaÅ‚o siÄ™ też kilka szczególnie wartoÅ›ciowych przedmiotów, jak np. drewniany zegar z roku 1835, czy chrzcielnica na trzech nogach odlana w żeliwie z 1835 roku z napisem:
„Chrzest jest zwiÄ…zkiem czystego sumienia z Bogiem”. Dzisiaj po schodach którymi kiedyÅ› chrzeÅ›cijanie szli do koÅ›cioÅ‚a, nie wchodzi siÄ™ już, aby siÄ™ modlić. Ów rozdziaÅ‚ dotyczÄ…cy koÅ›cielnej wspólnoty ewangelickiej w KÄ…tach zostaÅ‚ zamkniÄ™ty. Po roku 1945 z koÅ›cioÅ‚a usuniÄ™to część wewnÄ™trznego wyposażenia, zdjÄ™to tablicÄ™ fundacyjnÄ…, krzyże i żeliwne reliefy. StaÅ‚ jakiÅ› czas pusty, potem funkcjonowaÅ‚o w nim do 1964 roku kino o nazwie „Radość”. Po jego przeniesieniu do dzisiejszego GOK i S-u koÅ›ciół staÅ‚ zamkniÄ™ty. W 1971 r. budynek przejęła G.S. w KÄ…tach i wtedy to dokonano tzw. modernizacji. UsuniÄ™to emporÄ™ i resztÄ™ konstrukcji oÅ‚tarza, od str. wsch. przedÅ‚użono okna, wnÄ™trze przedzielono stropem, a caÅ‚ość przystosowano do peÅ‚nienia funkcji obiektu handlowego, co chyba nie byÅ‚o na ... modernizacji. UsuniÄ™to emporÄ™ i resztÄ™ konstrukcji oÅ‚tarza, od str. wsch. przedÅ‚użono okna, wnÄ™trze przedzielono stropem, a caÅ‚ość przystosowano do peÅ‚nienia funkcji obiektu handlowego, co chyba nie byÅ‚o najszczęś ... handlowego, co chyba nie byÅ‚o najszczÄ ... ...
|