Pasmo Bukowicy

Pasmo Bukowicy leży między doliną Wisłoka na zachodzie a doliną Osławy na wschodzie. Właściwe pasmo ciągnie się na długości około 13 km z północnego zachodu na południowy wschód, od doliny Wisłoka w Puławach Dolnych do dolinki potoku Płonka na południe od Karlikowa. W kierunku północnym przedłużeniem pasma jest ramię ze szczytami Polana i Spalony Horbek, schodzące ku dolinie Wisłoka nad wsią Pastwiska. W kierunku południowo-wschodnim geometrycznym przedłużeniem Pasma Bukowicy (w węższym pojęciu) poza doliną Płonki jest pasemko Połońskiego Wierchu (zwanego też Szerokim Łanem) i Rzepedki, długości ok. 6 km, schodzące ku dolinie Osławy w Szczawnem. Natomiast orograficznym przedłużeniem jest przesunięte bardziej na południe i oddzielone od poprzedniego doliną potoku Rzepedka pasemko Kamienia i Długiego Łazu, długości ok. 6,5 km, schodzące nad dolinę Osławicy w Rzepedzi. Całkowita długość pasma (w szerszym rozumieniu) wynosi ok. 23 km, natomiast szerokość od 6 do 9 km.

W kierunku południowo-wschodnim Bukowica przez Osławę graniczy z pasmem Beskidu Lesistego (Bieszczady Zachodnie). W kierunku północnym i północno-wschodnim przechodzi w Pogórze Bukowskie. Na przełomie Wisłoka w Rudawce Rymanowskiej, na stokach ścian Olzy znajduje się największą w polskich Karpatach odkrywka łupków menilitowych.
Najwyższe i najważniejsze kulminacje tego pasma to:

    Tokarnia (778 m n.p.m.),
    Zrubań (Też: Skibce; 776 m n.p.m.),
    Pańskie Łuki (778 m n.p.m.),
    Kamień (717 m n.p.m.),
    Wilcze Budy (759 m n.p.m.),
    Rzepedka (708 i 706 m n.p.m.),
    Kiczera (640 m n.p.m.).