starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 8 głosów | średnia głosów: 5.89
Skomentuj zdjęcie
Ponieważ upał dziś, znowu zadam pytanie: po co porównanie do tego samego zdjęcia?
2010-06-28 15:32:58 (15 lat temu)
2010-06-28 15:37:22 (15 lat temu)
do Neo[EZN]: Wydawało mi się, że porównanie polega na pokazaniu różnicy w treścii a nie w edycji. Widzę, że precedens już był.
2010-06-28 15:52:02 (15 lat temu)
do Kavikvs: Mnie to wszystko jedno. Ktoś porównania do tego zaczął stosować i poszedłem tym samym tropem ale tak jak pisałem - nie ma to dla mnie większego znaczenia.
2010-06-28 16:03:38 (15 lat temu)
do Neo[EZN]: Takie porównanie raczej nie ma sensu, podzielam zdanie Kavikusa. Nie przeszkadza mi, że mamy różne warianty identycznego ujęcia, ale robienie z tego \"porównania\" jest nieporozumieniem.
2010-06-28 17:09:48 (15 lat temu)
Neo[EZN]
Na stronie od 2001 wrzesień
24 lat 7 miesięcy 13 dni
Dodane: 28 czerwca 2010, godz. 11:46:32
Rozmiar: 940px x 616px
17 pobrań
3389 odsłon
5.89 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Neo[EZN]
Obiekty widoczne na zdjęciu
Tramwaje przedwojenne
więcej zdjęć (28)
Tramwaje w Katowicach
więcej zdjęć (608)
Zbudowano: 1894/1898
ul. 3 Maja
więcej zdjęć (1071)
Dawniej: Industriestrasse, Grundmannstrasse
Ulica została wytyczona w 1856 jako łącznik pomiędzy placem Wolności a Rynkiem i otrzymała nazwę Industriestraße. Polscy mieszkańcy miasta nazywali ją ulicą Pańską ze względu na umiejscowienie przy niej eleganckich sklepów i mieszkań lub ulicą Główną. 24 października 1867 Rada Miejska na wniosek magistratu podjęła decyzję o przemianowaniu jej na Grundmannstraße. Było to zjawiskiem wyjątkowym, gdyż Friedrich Grundmann zmarł dwadzieścia lat później − 30 lipca 1887. Świadczyło to o jego zasługach dla miasta.
W 1871 miasto zakupiło dom nr 9 przy Grundmannstraße na cel tymczasowej siedziby magistratu i radnych miejskich. Koszt zakupu wyniósł 21 500 talarów. Wcześniej radni wynajmowali pomieszczenia w domu Immerwartha (również przy tej ulicy). W 1908 na ulicy poprowadzono drugi tor tramwajowy. Od 1907 pod numerem 11 funkcjonowało kino Grand-Kinematograf. W dwudziestoleciu międzywojennym pod numerem 9 funkcjonowała centrala Banku Śląskiego − Banque de Silésie SA i spółka akcyjna "Śląskie Zakłady Elektryczne" (do 1939). W latach 1861/62 na rogu ulic Industriestraße i Schillerstraße (ul. J. Słowackiego) wybudowano pierwszą katowicką synagogę według projektu Ignatza Grünfelda.
Do 1939 pod numerem 3 zlokalizowany był największy damski i dziecięcy dom konfekcyjny w mieście − Baender. Swoją siedzibę w nim posiadała firma Ocularium (oferująca artykuły fotograficzne i optyczne) oraz sklep Pedicura (oferujący obuwie oraz usługi związane z pielęgnacją nóg). Pod numerem 2 istniał skład win i wódek B. Hartmanna i firmy Klonowski i Ska oraz biuro wynajmu filmu "Espefilm", a do 1910 − fabryka likierów Ewalda Puschkewitza. Pod numerem 6 w 1862 założono Dom Obuwia, prowadzony przez F. Kochmana, a pod numerem 5 swoją hurtownię towarów kolonialnych posiadał L. Broński. W budynku nr 31 istniał do 1939 Katowicki Dom Licytacyjny B. Cubera[11], a pod nr 32 − sklep Moritza Nebla. Do 1939 przy ulicy istniały konsulaty; francuski i włoski pod numerem 23, a brytyjski pod numerem 33.
Ulica 3 Maja została wspomniana w książce Kazimierza Gołby "Wieża spadochronowa", opowiadającej o bohaterskiej obronie Katowic w czasie kampanii wrześniowej przez harcerzy.