Punktem centralnym na cmentarzu jest kaplica wybudowana przez austriackie władze wojskowe w roku 1917.
Posadowiono ją na planie krzyża greckiego z portykiem od strony wschodniej i absydą od zachodu.
Całość przykryto dachem namiotowym z sygnaturką. Przyziemie budynku obiega niski cokół, a górne partie gzyms kordonowy. Na osi fasady wystawiono lekko wysunięty dwukolumnowy portyk zwieńczony łukiem. Pole w półłuczu wypełnia przeszklenie stanowiące jednocześnie nadświetle drzwi.
Dekorację dopełnia wałek w formie wieńca ze stylizowanych liści dębu, zamknięty zwornikiem zdobionym płaskorzeźbą twarzy Chrystusa w koronie cierniowej.
Wnętrze kaplicy zaprojektowano jako jednoprzestrzenne, zakończone półkolistą absydą. Nawę i absydę nakryto płaskimi stropami wspartymi na ozdobnych konsolach. Na ścianach nawy, w górnych płaszczyznach półłuków umieszczono dekorację sztukatorską w formie wieńców z szarfami.
Pierwsze prace remontowe w kaplicy prowadzono już w 1929 r. Kolejny remont wykonano w 1932 r. naprawiono wtedy dach i stolarkę okienną.
Po przejęciu nieruchomości przez Gminę Lublin w roku 1968 przeprowadzono generalny remont obiektu,a także dokonano konserwacji nieistniejącego obecnie ołtarza.