Ulica Jana Pankiewicza biegnie od ul.Nowogrodzkiej do Al.Jerozolimskich.

Pochodzenie nazwy
Jan Pankiewicz (1816-1899)
Pedagog, zasłużony organizator szkolnictwa w Królestwie Polskim po upadku powstania styczniowego. Od 1840 uczył fizyki i matematyki w gimnazjach rządowych w Warszawie oraz geometrii wykreślnej w Szkole Sztuk Pięknych. W latach 1862-1873 pełnił kolejno funkcję dyrektora, rektora i inspektora gimnazjów. Po zwolnieniu ze służby rządowej w 1873 założył początkowo 4-klasową szkołę filologiczną (przy ul. Widok), następnie 6-klasową szkołę realną (kolejno przy ulicach Marszałkowskiej i Złotej 30). Tłumaczył podręczniki z języków obcych i przystosowywał je do potrzeb szkolnictwa polskiego, brał czynny udział w redakcji "Encyklopedii powszechnej Orgelbranda".
Grób na cm. Powązkowskim (11-II-4).
źródło: „Słownik patronów ulic Warszawy" pod redakcją S.Ciepłowskiego - Muzeum Historyczne m.st. Warszawy i Wydawnictwo DiG

Nieco historii
Przebita została przed 1867 i nazwana Składową od znajdujących się przy Nowogrodzkiej składów Banku Polskiego. W 1891 projektowano przedłużenie Składowej do Wilczej, projektu jednak nie wykonano ze względu na koszty. Ok. 1919 nazwana została ul.Jana Pankiewicza, ku czci pedagoga, założyciela szkoły realnej (na budynku szkolnym, w którym uczył - tablica pamiątkowa). W latach 1918-1939 znajdowały się tu liczne szkoły zawodowe. Na stronę zachodnią, nieparzystą ulicy wychodzi boczna elewacja Banku Rolnego, wybudowanego w 1928 (arch. M. Lalewicz). Podczas ostatniej wojny zabudowa ul.Pankiewicza ocalała.
źródło: "Ulice i place Warszawy" - Eugeniusz Szwankowski, Wydawnictwo Naukowe PWN SA

Źródło: