Budynek wybudowany przy udziale miasta dla 2 batalionu 55pp przeniesionego z Krotoszyna (przez Rawicz).

Koszarom nadano imię króla Stanisława Leszczyńskiego. W czasie wojny stacjonowało tu wojsko niemieckie, potem urządzono więzienie.

Po wojnie budynek przeznaczono na szkołę.

Dzisiaj Mieści się tu Szkoła Podstawowa nr 7 im. Wojska Polskiego.



W latach 1891–1892, poznańska Królewska Intendentura przystąpiła do budowy dużej wozowni dla

dział artyleryjskich (wozownia nr I). Miejsce jej lokalizacji wybrano pomiędzy cmentarzami katolickim i żydowskim, znajdującymi się wówczas po południowej stronie ob. Al. Jana Pawła II. Na obszernym placu, w miejscu, gdzie dziś wznosi się Szkoła Podstawowa nr 7 (Al. Jana Pawła II nr 10), wojskowy inspektor budowlany C. Bode od 1 października 1891 do 1 lipca 1892 r. nadzorował 2-etapową realizację wozowni według własnego projektu. W pierwszej fazie powstał zasadniczy budynek w rzucie prostokąta o wymiarach

19,1 x 50,6 m, w drugiej zaś wydłużono go w kierunku zachodnim o liczącą 12,1 m dobudówkę, w efekcie czego powstała budowla o powierzchni

zabudowy rzędu niemal 1200 m2.

Jej parter stanowiła jednoprzestrzenna hala przepierzona jedynie 3 rzędami żeliwnych kolumn dźwigających belkowy strop poddasza, na którym utworzono magazyn uprzęży i zaprzęgów do wozów. Komunikację pionową zrealizowano przez umieszczone

w narożach budynku klatki schodowe. Architektonicznie wozownia osadzona była w realiach architectura industrialis, przejawiających się ceglanymi elewacjami z podziałami lizenowo-płycinowymi oraz odcinkowymi wykrojami otworów okiennych i bram wjazdowych86. Niespełna dekadę później, w 1900r. ,równolegle do istniejącej powstała oddalona nieco na południe wozownia nr II. Konstrukcyjnie i architektonicznie zbieżna z już istniejącą, była od niej trochę krótsza i mierząc w obrysie 19,1 x 55,8 m, liczyła niespełna 1070 m2 powierzchni zabudowy .



Za: Miron Urbaniak "Leszczyńskie koszary z lat 1901-1905 na planach budowlanych Archiwum Państwowego w Lesznie" 2012r.