Ulica Aleje Jana Pawła II

Prawe górne zdjęcie mamy osobno jako cz-b

do Jazzek: Czas województwa, przed dożynkami w 77 r

Nie jestem pewna daty. Nazwa Grody Leszczyńskie wskazuje na lata powojenne, ale mi to "pachnie" latami wcześniejszymi.

Wyposażenie prawie jak u Ilskiego w Rynku :)

Podmiana.

Pomnik powstał w 1975 roku, w trzechsetną rocznicę śmierci Jana Jonstona, więc można zawęzić datowanie tego i drugiego zdjęcia.

Zmieniłem przypisanie .

Autor Semrau Tadeusz.

do grgrz: Tadeusz Semrau (faktycznie Maksymilian Tadeusz) (12.10.1892 Popielewo pow. gnieźnieński - 25.02.1976 Chorzów) profesjonalny fotograf związany z Lesznem, Przemyślem i Chorzowem. Dyplom czeladnika zdobył 1910 w wydawnictwie św. Wojciecha w Poznaniu, gdzie rozpoczął też pracę jako fotograf w zakładzie fotograficznym. Brał potem udział w powstaniu wielkopolskim. Po zawarciu małżeństwa w 1919 z Marią Hejnowiczówną pochodzącą z Gostynia, otworzył swój zakład fotograficzny w Lesznie w 1920 (na miejscu zakładu fotograficznego Karla Feichtnera) przy ul. Leszczyńskich 39, gdzie pracował wspólnie z żoną Marią Semrau. Potem miał też filię zakładu w Krotoszynie, wydawał też pocztówki z widokami Leszna. Działał społecznie, m.in. angażował się w ruch sokolski i w teatr amatorski. W 1936 przeniósł się do Przemyśla, gdzie prowadził zakład fotograficzny na ul. Mickiewicza 6, zaś w 1938 przeniósł się do Chorzowa, gdzie kupił zakład fotograficzny przy ulicy Wolności 26. W czerwcu 1940 został uwięziony w obozie koncentracyjnym w Dachau, zaś zakład był nadal czynny i kierowany przez żonę. W październiku 1942 roku został uwolniony co zawdzięczał Karlowi Feichtnerowi, ale zakład przejął niemiecki zarządca Walter Lemberg przez którego był potem uwięziony przez rok. W 1945 wrócił do Chorzowa i prowadził dalej zakład fotograficzny pf. "Foto Semrau" do stycznia 1976 (w pobliżu od 1945 prowadził również zakład fotograficzny jego syn Olech Semrau (ur. 1920)), a po jego śmierci był prowadzony przez córkę, a potem wnuczkę do 2009 roku.
Za:
W 1996 wnuczka robiła mojej małżonce i mnie zdjęcia ślubne ;)

do Jarosław Dubowski: Pierwotnie miał atelier tu po lewej na II i III piętrze w miejscu gdzie kiedyś był zakład Feichtnera.

do grgrz: A finalnie tu, na I piętrze:

do Jarosław Dubowski: A pośrednio tu . W drugiej połowie lat 20 przeniosł się na 2 stronę ulicy. O Przemyślu nic nie powiem

do grgrz: Przemyśl: Semrau Tadeusz, zakł. art. fotograf., Mickiewicza 6
Jeśli nie było zmiany nazwy ulicy i numeracji to

Dopisałem zdjęcie do cmentarza żydowskiego, ponieważ budynek był niegdyś domem grabarza przy tym cmentarzu (informacja z broszury Muzeum Okręgowego w synagodze). A może w ogóle obiekt powinien być przypisany do cmentarza? Podobnie jak sąsiednia biblioteka - dawny dom przedpogrzebowy. W tej chwili jest odwrotnie - cmentarz jest przypisany do biblioteki. Ale nie chcę sam decydować.

Zmieniłem - rozszerzyłem nazwę obiektu.

Wspomnienia mojego znajomego Jarosława Jankowskiego:"No cóż, jako jeden z kilku, może kilkunastu leszczyńaków urodziłem się na Grodach. Było to w 1966 roku. Nasza rodzina zajmowała dolne mieszkanie, obok nas na parterze mieszkały jeszcze rodziny Dudziakow, Klemczaków, Zakrzewskich, a na piętrze mieszkała rodzina Pawłowskich. Na szczycie mieszkała rodzina Rupocińskich, a w malym domku w ogrodzie mieszkali Feldowie. Nasz budynek był obiektem bardzo dużą ilością pomieszczeń. Szczególnie bardzo dużym pomieszczeniem była pralnia, a wlaściwie duża sala balowa z przepięknym sufitem , gdzie na środku zamocowany był olbrzymi hak. Dawniej wisiał tam olbrzymi żyrandol z czeskiego kryształu, skradziony po wojnie. To pomieszczenie wszyscy wykorzystywali łącznie z hakiem do świniobicia, a później wieszano tam pranie, gdy padało na zewnątrz. W okresie międzywojennym było to Kasyno Wojskowe 55 Pułku Piechoty i 17 Pułku Ulanów. Na piętrze znadował się, hm dom uciech. Często dochodziło do burd między oficerami obu formacji. W parku znadowal się stół "Napoleona" i park z małym laskiem, który przecinała rzeczka ("Lina"), dzielącą już obszar Leszna od pół. Często się w niej kąpałem z bratem i kolegami z Sp 4 i 7. Jesienią straciliśmy kijami kasztany, które rosły wzdłuż rzeczki. Bardzo lubiliśmy bawić się na strychu. Wśród mnóstwa starych dywanów, leżały szable i stare kapiszonowe pistolety. Często biliśmy się na szable do pierwszej krwi. Kiedyś jeden kolega musiał jechać do szpitala na Mickiewicza, gdzie go szyto, tydzień później szmaciarz, zabrał cały arsenal. Potem biegaliśmy po chlewikach, dawne stajnie przy drodze do Raju. Stary Zakrzewski bił nas kijem po plecach i strasznie przeklinał. Drugi raz dostaliśmy już w domu od rodziców. Faktycznie, skakanie po dachach nie było najlepsza zabawą. Kiedyś, kopiac na ogrodzie przed domem wykopałem starą szkatułę. Mój pierwszy skarb. Zawartość do dziś budzi mój usmiech na twarzy. W środku znagowala się piękna brosza z kości słońowej, kilka srebrnych monet i jedna złota, przerobiona na pierścionek przez Pana Jacka, złotnika z Nowego Rynku, przyjaciela taty. W każdą sobotę i niedzielę wystawiano stół pod lipami, gdzie przynoszono ciasta, kawę, alkohol i rozmawiano do wieczora. Pamiętam jak budowano osiedla na Grunwaldzkiej. Teren po tartaku. Razem z kolegami wprowadzaliśmy rowery w olej, gdzie wjerzaly wagoniki do drewna. Jadąc do domu miałem cała koszulkę i spodnie w starym oleju. No i znowu bura w domu, ale nie o tym chciałem pisać. Gdy zaczęto kopać duże wykopy pod wodę i gaz, często koparka wykopywała trumny lub je przecinała w pół. Oglądałem jak pracownicy wyciągali łopatami szkielety i je rabowali. Nikt, podkreślam nikt nie przenosił grobów i nie robiono ekshumacji resztek zmarłych tylko wszystko zakopano ponownie. Wszystkie te osiedla, stoją na cmentarzach razem z calym Parkiem Jonstona. Takie to były czasy, które pamiętam".

Do parku może warto nanieść znacznik tu i poprawić znacznik na nim na Sanepidzie.

Po prawej cmentarz parafii ewangelicko-reformowanej. Za narożnikiem cmentarza widać, za drzewami ul. Cmentarnej, zabudowę cmentarza żydowskiego. Fura porusza się przyszłą Westerplatte. Koszar Wittiga z 1886 r (Handwerker-Kaserne), przed którymi są żołnierze ani koszar Leszczyńskiego nie widać. Plac przed nimi to Kanonberg. Teren koszar gdzie była rusznikarnia (to ta po lewej i szopy z bronią a przed nimi Po prawej cmentarz parafii ewangelicko-reformowanej. Za narożnikiem cmentarza widać, za drzewami ul. Cmentarnej, zabudowę cmentarza żydowskiego. Fura porusza się przyszłą Westerplatte. Koszar Wittiga, przed którymi są żołnierze ani koszar Leszczyńskiego nie widać. Plac przed nimi to Kanonberg. Teren koszar gdzie była kiedyś rusznikarnia (to ta po lewej i pomieszczenia z bronią a przed nimi Exerzier-Platz i Geschützrichte-Platz. W koszarach tych była też część żółnierzy Feldartillerie-Regiment Nr56 tych wybudowanych w latach 1901-1902. Teren ten na zdjęciu został rozszerzony o tereny kościelne przylegle do niego.Pierwotnie to był obszar wielkości ca. 120 x80 m (51°50'27.7"N 16°34'48.0"E ; 51.84116164674291, 16.58104676324442 ; 51.842180726533215, 16.580952887425767 ; 51.84214592640503, 16.580016796500967). Czyli obiekty koszar FA nr56 były w 2 miejscach. Wiec te kilka zdjęć można by przeniesć pod nr 45. ( - widać na nim gdzie są nowe koszary, - widać zabudowę Łaskiego i Hermanna i na pierwszym planie fragment wtedy garaży-magazynów , i to drugie niezidentyfikowane do kompletu)

do grgrz: Dzięki za szczegółowy opis. Zastanawiałem się czy nie warto założyć obiektu cmentarza ewangelickiego, są już 2 zdjęcia.

do labeo7: Tutaj są zdjęcia m.i. z tego cmentarza trochę z kolekcji ks.Władysława Marzęckiego .Projekt strony przygotował Maciej Urban z Mironem Urbaniakiem. Teren cmentarza to oprócz parku był na cześci ulic Westerplatte i Alei Jana Pawła II (fragment planu Stübbena pokazuje lokalizację cmentarzy i koszar Wittiga i magazynów artyleryjskich przyszłych koszar Leszczyńskiego względem siebie). Niemniej odnosiłem się do komentarzy pod tym zdjęciem ,że należy wyodrębnić teren koszar Wittiga.To zdjęcie też do nich można dopisać i stworzyć drugi teren koszar przenosząc do niego wskazane przeze mnie skany.

Zdrrzak Fiata bez kłów, najwcześniej 1975

do Woj11: ok.