Ner, rzeka w środkowej Polsce, na Wysoczyźnie Łaskiej i w Kotlinie Kolskiej, prawy dopływ środkowej Warty. W dolnym odcinku pradolinnym dawniej zabagnione dno doliny jest obecnie uregulowane i użytkowane pod łąki. Maksymalna rozpiętość wahań stanów wody w dolnym biegu - 3,5 m. Mocno zanieczyszczona.



Ner jest największą rzeką w Łodzi. W granicach Łodzi Ner występuje w dwóch fragmentach: pierwszy około 11 km w południowo-wschodniej części miasta opuszcza Łódź na południe od ulicy Gościniec, następnie płynie przez tereny gminy Brójce i Rzgów, ponownie wpływa do miasta w pobliżu parku im. 1 Maja, od ulicy Zastawnej. Dalej płynie południowym skrajem miasta przez Rudę Pabianicką, Chocianowice, Charzew, Łaskowice, Lublinek, na długości 11,5 km. Ponownie opuszcza Łódź w okolicy ulicy Biwakowej, skąd płynie do Konstantynowa, dalej w kierunku Poddębic, Dąbia i uchodzi w pobliżu wsi Majdany do rzeki Warty.



Na obszarze Łodzi Ner przyjmuje boczne dopływy: prawy Jasień i lewostronne - Gadkę i Dobrzynkę. Poza granicami Łodzi w rejonie Konstantynowa do Neru wpadają rzeki: Łódka z Karolewką i Jasieniec. Na granicy Łodzi i gminy Pabianice do Neru wpływają niemal wszystkie ścieki łódzkie. Do niedawna oczyszczane były jedynie z grubszej zawiesiny, za pomocą systemu krat. W roku 2000 Grupowa Oczyszczalnia Ścieków w Łodzi osiągnęła zdolność biologicznego oczyszczania wszystkich ścieków, co radykalnie poprawiło stan czystości wód rzeki. Ten stan ma ulec dalszej poprawie, po uruchomieniu wszystkich urządzeń technologicznych. Dzięki temu Nerem będzie płynęła woda co najmniej III klasy czystości, i możliwe będzie życie biologiczne.



W roku 1843 Ludwik Geyer, wędrując w dół Jasienia, który przyczynił się do rozwoju jego fabryk dotarł do Neru i stwierdził, że te okolice nadają się również do robienia interesów. Pomylił się. W 1865 roku sprzedał ziemię braciom Loevenberg. Na części gruntów rudzkich Artur Mejster zbudował w roku 1874 farbiarnię i wykańczalnię tkanin jedwabnych, znaną do dzisiaj pod nazwą "Pierwsza".



Ner i Rudę Pabianicką rozsławił przedsiębiorca Stefański, który zakupił rozległe stawy z łąkami w lesie nad Nerem i otworzył restaurację oraz wypożyczalnię łódek. Stawy Stefańskiego o powierzchni 11,5 ha stanowiły atrakcję dla łodzian. Ruda Pabianicka z okolicami stawała się letniskowo - rekreacyjnym zapleczem Łodzi.



W latach 60. XX wieku powstał projekt wybudowania na Nerze poniżej lotniska Lublinek, zbiornika wodnego o powierzchni 225 ha. Zbiornik, nazywany Charzewskim, dwudziestokrotnie większy od Stawów Stefańskiego, rozwiązałby potrzeby rekreacyjne znacznej części łodzian.



Źródło:

Autorzy:

Przez Łódź przepływa 18 większych lub mniejszych rzek i strumieni, które otrzymały swoje nazwy. Są to jednak niewielkie cieki, i w centrum miasta w większości płyną ukryte w podziemnych kanałach.

Rzeki przepływające przez Łódź.

W zlewni Wisły:
Bzura
Łagiewniczanka (dopływ Bzury)
Sokołówka (dopływ Bzury)
Brzoza (dopływ Sokołówki)
Wrząca (dopływ Sokołówki)
Aniołówka (dopływ Sokołówki) [według innych źródeł - dopływ Zimnej Wody, patrz niżej]
Zimna Woda (dopływ Aniołówki) [według innych źródeł dopływ Sokołówki, ponieważ Aniołówka do miejsca spotkania z Zimną Wodą pierwotnie pokonywała odległość ok. 3 km, a Zimna Woda 4,8 km]
Miazga (dopływ Wolbórki)

W zlewni Odry:
Ner
Gadka (dopływ Neru)
Dobrzynka (dopływ Neru)
Jasieniec (dopływ Neru)
Jasień (dopływ Neru)
Karolewka (dopływ Jasienia)
Lubczyna (dopływ Neru)
Olechówka (dopływ Jasienia)
Augustówka (dopływ Olechówki)
Łódka (dawniej nazywała się Ostroga, dopływ Neru)
Bałutka (dopływ Łódki). Uwaga: w GoogleMaps rzeka ta ma nazwę Bahitka.

Autorzy: Źródło:

Ulica Pabianicka powstała na śladzie dawnej szosy pabianickiej, zwanej również kaliską. Nie występuje jeszcze na mapie Gilly'ego z 1802-03 r., ale jest już zaznaczona na mapie Kwatermistrzostwa z 1839 (1843) r.
W okresie międzywojennym utrwaliła się oficjalnie dla jej północnego odcinka, do wiaduktu kolei obwodowej, używana obecnie nazwa ulicy Pabianickiej. Odcinek południowy, przebiegający przez ówczesne miasto Rudę Pabianicką (od wiaduktu kolei obwodowej do Neru) nosił nazwę ulicy S. Staszica. Dopiero po 1946 r., po inkorporacji Rudy, całość nosi obecną nazwę.