Bazylika Katedralna Podwyższenia Krzyża Świętego w Opolu (niem. Domkirche zum Heiligen Kreuz in Oppeln) - pierwszy kościół w tym miejscu wzniósł Bolesław Chrobry ok. 1005. Biskup wrocławski Klemens przekazał kościołowi relikwię Krzyża Świętego, od którego świątynia wzięła wezwanie. W 1232 kościół podniesiono do rangi kolegiaty. Pod koniec XIII w. wzniesiono nową wczesnogotycką bazylikę, którą po pożarze w 1415 odbudowano do końca XV w. w stylu gotyckim. Wzniesiono wtedy prezbiterium, halowy korpus główny i dolne partie wież oraz trzy kaplice: Trójcy Świętej (w której został pochowany ostatni książę opolski Jan II Dobry), św. Jadwigi i św. Anny. W 1702 z Piekar Śląskich przywieziono cudowny obraz Matki Bożej, czczony odtąd jako Obraz Matki Bożej Opolskiej, koronowany 21 czerwca 1983 przez papieża Jana Pawła II na Górze Świętej Anny. W 1899 nadbudowano wieże w stylu neogotyckim o wysokości 73 m. Bazylika mniejsza od 1934, prokatedra 1945-1972, katedra od 28 czerwca 1972.

Info [ Wikipedia]

Pierwsze starania, aby utworzyć nową parafię sięgają 1897 r. Kościół wybudowano w latach 1923-1925 staraniem ks. prałata Józefa Kubisa. Parafia ta została erygowana przez kardynała Adolfa Bertrama i powstała w wyniku podziału parafii Podwyższenia Krzyża Świętego. Świątynię konsekrowano 26 października 1925 r. Pierwszym proboszczem został ks. Franciszek Sonnek. Dwa ołtarze w nawach bocznych są dziełem rzeźbiarza Schreinera z Monachium. Drogę krzyżową namalował prof. Kasper Schleibner z Monachium w 1928 r. W lutym 1929 r. poświęcono organy wykonane przez Berschdorfa z Nysy.